فیلم Mission: Impossible

این فیلم یک کلاس درس واقعی در تولید یک فیلم اکشن سرگرم‌کننده است. فیلم‌برداری عالی بود، داستان به خوبی پیش می‌رفت و انتخاب بازیگران برای تمامی نقش‌ها به طرز فوق‌العاده‌ای بی‌نقص بود. تام کروز، سایمون پگ و وینگ ریمز همیشه عالی هستند، و اضافه شدن ویگام و دیویس نیز بسیار خوب بود، اما قدرت اصلی این فیلم در گروه چهار نفره فرگوسن، اتول، کلمنتیف و کربی...

این فیلم یک کلاس درس واقعی در تولید یک فیلم اکشن سرگرم‌کننده است. فیلم‌برداری عالی بود، داستان به خوبی پیش می‌رفت و انتخاب بازیگران برای تمامی نقش‌ها به طرز فوق‌العاده‌ای بی‌نقص بود. تام کروز، سایمون پگ و وینگ ریمز همیشه عالی هستند، و اضافه شدن ویگام و دیویس نیز بسیار خوب بود، اما قدرت اصلی این فیلم در گروه چهار نفره فرگوسن، اتول، کلمنتیف و کربی نهفته است که واقعاً فراتر از انتظار عمل کردند. همچنین، اعتماد به نفس ترسناک موراLES به عنوان گابریل که به وضوح خطر را به نمایش می‌گذارد، قابل توجه است. از صحنه ابتدایی تا عمل نهایی، شما در لبه صندلی خود خواهید بود - به‌ویژه در هر صحنه‌ای که شامل فرگوسن یا کلمنتیف باشد - و هرچند که در برخی لحظات ریتم داستان کند می‌شود، اما همواره کاملاً جذاب باقی می‌ماند. تنها ناامیدی واقعی زمانی است که تیتراژ پایانی پخش می‌شود و شما به یاد می‌آورید که باید تا سال آینده منتظر بمانید تا ببینید داستان چگونه به پایان می‌رسد. **فیلم "ماموریت: غیرممکن - محاسبه مرگبار (قسمت اول)" برخی از خیره‌کننده‌ترین بدلکاری‌ها را ارائه می‌دهد، اما این کار به قیمت توسعه شخصیت‌ها و یک داستان محکم صورت گرفته است.** آرزو می‌کنم که ای کاش این فیلم را بیشتر از آنچه که دوست داشتم، دوست داشتم. اشتباه نکنید، این یک فیلم اکشن محکم با بدلکاری‌های شگفت‌انگیز (بسیاری از بهترین‌ها در این سری) است، اما به عنوان یک فیلم "ماموریت: غیرممکن"، احساس می‌شود که یک قدم به عقب برای این فرانچایز است. "فال‌اوت" توالی‌های اکشنی شگفت‌انگیز و کار بدلکاری فوق‌العاده‌ای داشت، به همراه توسعه رابطه ایتن با ایلسا، به پایان رساندن داستان جولیا، نشان دادن سختی‌هایی که ایتن برای حفاظت از نزدیکانش متحمل می‌شود و نبرد با یک شرور بزرگ. "محاسبه مرگبار: قسمت اول" داستان را در دو فیلم گسترش می‌دهد تنها برای اینکه به نظر برسد اکشن‌های شگفت‌انگیز را یکی پس از دیگری به نمایش می‌گذارد و در عوض توسعه شخصیت‌ها را قربانی می‌کند. شخصیت‌هایی که به مدت یک دهه عاشق آن‌ها شده‌ام، کنار گذاشته، نادیده گرفته شده یا هدر رفته‌اند. شخصیت جدید هیley اتول بیشتر زمان صفحه را به خود اختصاص می‌دهد و هرچند او فوق‌العاده بود، اما می‌خواستم بیشتر از تیم اصلی را ببینم. شرور جدید دارای قدرتی نامتوازن بود که بیشتر باعث سردرگمی می‌شد تا ترس. چند لحظه احساسی مهم وجود داشت که وقتی باید وزن آن‌ها را احساس می‌کردم، واقعاً نتوانستم. قسمت دوم ممکن است همه چیز را به هم متصل کند و باعث شود که با مرور زمان از قسمت اول بیشتر لذت ببرم، اما متأسفانه، از این یکی بیشتر می‌خواستم.