انیمیشن Primal

Primal، با وجود مدت کوتاهی که در سه سال اخیر پخش شده، الگویی برجسته ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد انیمیشن‌های مربوط به بزرگسالان می‌توانند فراتر از جنگ‌های پیچیده بین‌کهکشانی مملو از طنزِ متا یا شوخی‌های سطحی دربارهٔ رابطه‌ها و افسردگی باشند. Primal می‌خواهد این فضا را تغییر دهد؛ برای این کار کافی بود به ریشه‌هایش — گاهی به‌معنای کاملاً تحت‌اللفظی — بازگردد و داستان مردی...

Primal، با وجود مدت کوتاهی که در سه سال اخیر پخش شده، الگویی برجسته ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد انیمیشن‌های مربوط به بزرگسالان می‌توانند فراتر از جنگ‌های پیچیده بین‌کهکشانی مملو از طنزِ متا یا شوخی‌های سطحی دربارهٔ رابطه‌ها و افسردگی باشند. Primal می‌خواهد این فضا را تغییر دهد؛ برای این کار کافی بود به ریشه‌هایش — گاهی به‌معنای کاملاً تحت‌اللفظی — بازگردد و داستان مردی به‌نام اسپیر و تی‌رکسِ رقیب‌اول/دوست‌نیمه‌حیوانی‌اش به‌نام فَنگ را بازگو کند؛ شخصیت‌هایی که بدون دیالوگ‌های مرسوم (فقط با غرغرها و صداهای غیرکلامی) معرفی می‌شوند و با استفاده از غرایزشان برای همکاری و غلبه بر چالش‌ها حرکت می‌کنند، و این تماشایی است. Primal یک کلاس بصری استادانه است در اینکه «نشان دادن» می‌تواند ابزار قدرتمندتری از گفتن باشد. سازنده — جن‌دی — هرچند در گذشته به‌خاطر مخاطب کودک و نوجوان محدودیت‌هایی داشت، اما همواره توانسته لایه‌های تاریک‌تری را در آثارش ببافد؛ و وقتی اجازه ساخت نسخه‌ای بالغ‌تر از Samurai Jack را یافت، دیدگاه واقعی او در روایت‌گویی در Primal آزاد شد. با وجود خلاقیت در طراحی‌ها، تبدیل هنر به زبانی گویا همیشه چالشی سخت است؛ طنز ماجرا این است که همین نبود دیالوگ است که صدا و عمق بصری اثر را تقویت می‌کند و هم‌زمان تنشی پایدار در دنیای انتخاب‌شده می‌سازد. شاید تکیهٔ مکرر بر «تمرکز روی شخصیت، چهرهٔ شوکه، و آشکارسازیِ معما» گاهی خسته‌کننده یا تکراری به‌نظر برسد، اما همین روش باعث ساخته شدن یک جهان خشن و پرتنش می‌شود که به‌ندرت در جای دیگری چنین پیوستگی و انسجامی می‌یابد؛ هر قسمت با نگارشی نسبتاً ثابت این دنیا را تکمیل می‌کند. از آنجا که سریال عمدتاً بر دو شخصیت بنا شده، ممکن است گاهی ایستا به‌نظر برسد، اما با وجود تنها یک قسمت فرعی در میانِ بیست قسمت، لایه‌های شخصیتیِ هرکدام مانع از سطحی‌بودنشان می‌شود. جنبهٔ آنتولوژیک سریال نیز به حفظ تنوع کمک می‌کند، در حالی که محور اصلی یعنی بقا همیشه حاضر است. در کل، Primal دیدنی و مطلوبِ طرفداران صحنه‌های خونین، علاقه‌مندان تاریخ و کسانی است که دنبال یک پیشنهاد انیمیشنی جدی و متفاوت می‌گردند. فصل اول: ★★★★½ (۹/۱۰) فصل دوم: ★★★★½ (۹/۱۰)