سریال The Pitt

در دنیای تلویزیونی که درام‌های پزشکی بیشتر به روابط عاشقانه داغ می‌پردازند تا به مسائل پزشکی، "The Pitt" واقعیت خالص پزشکی اورژانس را از طریق لنزی تیز و با حس انسانی زنده‌ای که از زمان "ER" دیده نشده است، ارائه می‌دهد. نوah وایل با سال‌ها تجربه‌ای که در نقش دکتر جان کارتر در "ER" کسب کرده، به شخصیت دکتر رابی در این سریال جان تازه‌ای می‌بخشد...

در دنیای تلویزیونی که درام‌های پزشکی بیشتر به روابط عاشقانه داغ می‌پردازند تا به مسائل پزشکی، "The Pitt" واقعیت خالص پزشکی اورژانس را از طریق لنزی تیز و با حس انسانی زنده‌ای که از زمان "ER" دیده نشده است، ارائه می‌دهد. نوah وایل با سال‌ها تجربه‌ای که در نقش دکتر جان کارتر در "ER" کسب کرده، به شخصیت دکتر رابی در این سریال جان تازه‌ای می‌بخشد و از رویکرد کپی‌برداری پرهیز می‌کند. این شخصیت در مقایسه با دو کاراکتر فوق‌العاده‌اش تکامل و عمق بیشتری دارد و این نمایش را به یک تجربه جدید تبدیل می‌کند و نه صرفاً بازگویی سطحی "ER". "The Pitt" تجربه‌ای واقعی از یک شیفت در یک اتاق اورژانس شلوغ شهری را بدون هیچ‌گونه حذفی ارائه می‌دهد؛ هر قسمت یک ساعت کامل از تجربه این پزشکان و پرستاران در طول یک روز است. تنها در نیمه اول این فصل اول هستم و به شدت مجذوبش شده‌ام. به سرعت به شخصیت‌های متعدد این سریال عشق (و گاهی نفرت) می‌ورزم. در این شخصیت‌ها، انسانیّت و اصالت در انگیزه‌ها، احساسات، مهارت‌ها و اشتباهاتشان وجود دارد. این شخصیت‌ها قهرمانی دارند که ناشی از اعمال ساده و عادی یک شیفت است، نه درام‌های تحمیلی یا غیرواقعی. توسعه واقعی شخصیت‌ها در حال وقوع است و با اینکه ممکن است برخی از آن‌ها به یک نقطه پایان واضح بر اساس کلیشه‌های تلویزیونی برسند، هنوز هم قطعیتی در این مورد وجود ندارد. این درام پزشکی، کشتی را به سمت واقعیت بازمی‌گرداند و نه به سمت درام‌های عاشقانه داغ. این سریال یک یادداشت محبت‌آمیز و افتخاری برای حرفه‌ای‌های پزشکی است که در چالش‌برانگیزترین محیط‌های بهداشتی کشورمان تلاش می‌کنند، پیروز می‌شوند، رنج می‌کشند و به بهبود می‌پردازند.