سریال داستان محلهای را تعریف میکند که پس از ورود یک کشیش مرموز به آن، اتفاقات ترسناک، عجیب غریبی رخ میدهد و...
این نمایش آنقدر خوب است که لیاقت یک پایان به مراتب بهتر را داشت. مونولوگ ارین گرین در پایان به این عبارت میرسد: "من در حال مستی هستم و فکر میکنم این عمیق است." این واقعاً خجالتآور است. من مونولوگ قبلی رایلی فلین را بیشتر دوست داشتم. هر دوی آنها، حتی در مواجهه با ماوراء طبیعی، somehow موفق میشوند استدلالهای مادیگرایانه و کاهشگرا ارائه دهند. اگر به...
دیدگاه های کاربران