انیمه Tokyo Ghoul

با کمترین افشاگری ممکن، گول‌ها دقیقاً شبیه انسان‌ها هستند اما آن‌ها انسان‌ها را می‌خورند. همان‌طور که انتظار می‌رود، این گول‌ها بسیار قوی هستند و منشأ آن‌ها معما است - شبیه به خون‌آشام‌ها در داستان‌های دیگر. تفاوت عمده این است که مردم از وجود گول‌ها کاملاً آگاهند. مانند بسیاری از داستان‌ها، اینجا فردی درون‌گرا و نازک نارنجی وجود دارد که ناگهان به دنیای گول‌ها پرتاب می‌شود. سپس...

با کمترین افشاگری ممکن، گول‌ها دقیقاً شبیه انسان‌ها هستند اما آن‌ها انسان‌ها را می‌خورند. همان‌طور که انتظار می‌رود، این گول‌ها بسیار قوی هستند و منشأ آن‌ها معما است - شبیه به خون‌آشام‌ها در داستان‌های دیگر. تفاوت عمده این است که مردم از وجود گول‌ها کاملاً آگاهند. مانند بسیاری از داستان‌ها، اینجا فردی درون‌گرا و نازک نارنجی وجود دارد که ناگهان به دنیای گول‌ها پرتاب می‌شود. سپس اتفاقات زیادی می‌افتد و به نظر می‌رسد که نویسنده یا (اگر انیمه از مانگا منحرف شود) تهیه‌کننده کنترل اوضاع را از دست می‌دهد و برخی از داستان‌ها را به پایان نمی‌رساند. انتقال از فصل دوم به فصل سوم ناگهانی است و بیشتر شخصیت‌ها فقط در مراحل بعدی اشاره می‌شوند. بسیاری از مسائل بدون توضیح باقی می‌مانند در حالی که شخصیت‌های اصلی در طول فصل دوم معرفی می‌شوند و افشاگری‌های بزرگی در پایان صورت می‌گیرد. اما دلایل رفتار شخصیت‌های اصلی در پرده‌ای از توجیهات شبه‌روان‌شناختی پنهان باقی می‌ماند. علی‌رغم داستان ناتمام، انیمیشن‌ها شفاف و خوب انجام شده‌اند و داستان ریتم خوبی دارد، اما نتوانستم خودم را به تماشای ادامه فصل سوم ترغیب کنم. این قطع ارتباط و سوالات باقی‌مانده بسیار آزاردهنده بودند. این انیمه برای افرادی که به نظریه‌پردازی علاقه دارند بسیار خوب است، اما برای کسانی که زمان کافی ندارند و می‌خواهند داستانی با پایان خوش داشته باشند، بهتر است از آن صرف‌نظر کنند.