سریال Arrow

این نمایش را از همان ابتدا که روی صفحه نمایش آمد، دوست داشتم. لحن خشن و بی‌پرده‌اش واقعاً پوسته شیرین بسیاری از قهرمانان داستان‌های کمیک را شکست. متأسفانه، با وجود داستان‌های قوی و شخصیت‌پردازی‌های بالغ، این نمایش به تدریج به سمت نزول رفت و اصالتش را با راحت‌طلبی متعارف عوض کرد. به نظر من، آنچه واقعاً همه چیز را خراب کرد، تغییر شخصیت اصلی از یک ضد...

این نمایش را از همان ابتدا که روی صفحه نمایش آمد، دوست داشتم. لحن خشن و بی‌پرده‌اش واقعاً پوسته شیرین بسیاری از قهرمانان داستان‌های کمیک را شکست. متأسفانه، با وجود داستان‌های قوی و شخصیت‌پردازی‌های بالغ، این نمایش به تدریج به سمت نزول رفت و اصالتش را با راحت‌طلبی متعارف عوض کرد. به نظر من، آنچه واقعاً همه چیز را خراب کرد، تغییر شخصیت اصلی از یک ضد قهرمان به یک سیاستمدار بود. و به این بدبختی، یک رشته از درست‌گویی سیاسی خسته‌کننده و سطحی نیز به داستان اضافه شد. نتیجه، چیزی بود بی‌مزه، پیش‌بینی‌پذیر، دارای نظرات یک‌طرفه و غیرجذاب. واقعاً تاسف‌آور است. نمره من: ۴ از ۱۰. این نمایش سفر فوق‌العاده‌ای در طول ۸ سال بود. وقتی فصل اول را شروع کردم، شک و تردید داشتم، اما در نیمه راه‌اش جذاب‌تر شد و در طول سال‌ها به چیزی دیگر تبدیل شد! از اکشن هیجان‌انگیز تا بازیگران عالی - به‌ویژه زمانی که تقریباً تمام بازیگران اصلی سریال اسپارتاکوس را در بر می‌گرفت! و حتی کراس‌اورهای حماسی. این نمایش واقعاً مورد علاقه خواهد بود. فصل‌های ۱ تا ۴ نمره‌ای معادل ۹ از ۱۰ داشتند و هر فصل بعدی بدتر شد. حتی فصل ۸ را هم تماشا نکردم. نتوانستم خودم را راضی کنم که آن را ببینم. اگر فقط فصل‌های اول را تماشا کنید، نسبتاً خوب است. واقعاً از همان ابتدا شروع خوبی دارد و اگر ادامه می‌دادند، نمره‌ام ۱۰ ستاره بود. اما متأسفانه، خیلی سریع به زباله‌های CW تبدیل شد و آنچه که روزی یک نمایش ابرقهرمانی خوب و خشن بود، به سرعت به ترکیبی از اسمالویل و بازی‌های دوستی تبدیل شد. با پیشرفت داستان، بیشتر و بیشتر کمرنگ می‌شود، و تاریکی خشن که آن را جذاب کرده بود، به سطحی‌نگری CW تبدیل می‌شود. فصل‌های اول را تماشا کنید و سپس از آن خارج شوید.