فیلم Alvarez Kelly 1966

در هر جنگ… در هر دوره… سلاح فراموش‌شده غذاست. «آلوارز کلی» به کارگردانی ادوارد دمی‌ترایک با بازی ویلیام هولدن و ریچارد ویدمارک ساخته شده است. فیلمنامه را الیوت آرنولد و فرینکلین کون نوشته‌اند (دان تارادش بدون نام برای مرتب‌سازی متن سهم داشته)، فیلم‌برداری در باتون‌روژ و کلینتونِ لوئیزیانا انجام شده و جوزف مک‌دونالد (Panavision) تصویربرداری را بر عهده داشته است. داستان که ظاهراً بر پایهٔ واقعه‌ای...

در هر جنگ… در هر دوره… سلاح فراموش‌شده غذاست. «آلوارز کلی» به کارگردانی ادوارد دمی‌ترایک با بازی ویلیام هولدن و ریچارد ویدمارک ساخته شده است. فیلمنامه را الیوت آرنولد و فرینکلین کون نوشته‌اند (دان تارادش بدون نام برای مرتب‌سازی متن سهم داشته)، فیلم‌برداری در باتون‌روژ و کلینتونِ لوئیزیانا انجام شده و جوزف مک‌دونالد (Panavision) تصویربرداری را بر عهده داشته است. داستان که ظاهراً بر پایهٔ واقعه‌ای واقعی از سال 1864 است، ماجرای آلوارز کلی (هولدن) را روایت می‌کند که به دست کنفدراسی‌ها به فرماندهی تام راسیتِر (ویدمارک) ربوده شده و وادار می‌شود هِرْدِی از گاوهای متعلق به ارتش اتحادیه را به نیروهای گرسنهٔ جنوب در ریچموند براند. فیلم با ریتم کند و فیلمنامه‌ای کم‌جان مواجه است و بیشتر روی بازی بازیگران و تصویربرداریش حساب باز می‌کند تا از سقوط کامل نجات یابد. به نظر سازندگان قصد داشته‌اند اثری با وجدان اجتماعی بر پایهٔ حادثه‌ای تاریخی بسازند، اما آنچه حاصل شده، فیلمی بیش از حد گفت‌وگو محور است که گاه به گفت‌وگوهای بی‌معنی می‌رسد و تنها در دقایق پایانی پر از اکشن تا حدودی جان می‌گیرد. حتی آن «نبرد برای پل» و هجوم و سپس گله‌کشی عظیمِ گاوها هم شاید ارزش انتظار نزدیک به نود دقیقه‌ای را نداشته باشد. بازی‌ها قابل‌اطمینان است؛ هولدن نقشی را بازی می‌کند که به‌راحتی از پسش برمی‌آید و ویدمارک با چشم‌بندی که دارد، به‌عنوان یک سرهنگ خشن و بی‌پرواء باورپذیر است. نقطه‌درخشان فیلم تصویربرداری مک‌دونالد است؛ نه فقط برای ثبتِ حال‌وهوای خشک و خالیِ جنوب در باتون‌روژ، بلکه برای انتخاب لنزها که به نمایش عالیِ لباس‌ها و ظاهر شخصیت‌های زن کمک کرده است (آفرین بر سِت بنکس، طراح لباس). نسخهٔ اچ‌دی فیلم تصویری عالی دارد و رنگ‌ها به‌طرز خوشایندی از صفحه می‌پرَند. ماجرای تاریخی فیلم حول یورش معروف «Beefsteak Raid» می‌چرخد: در خلال محاصرهٔ جزئی ریچموند–پیترزبورگ در سپتامبر 1864، گروهی از کنفدراسی‌ها تصمیم می‌گیرند 3000 رأس گاو از مکزیک را که برای مصرف ارتش اتحادیه در نظر گرفته شده، مصادره کنند. هولدن نقش تاجر دام را ایفا می‌کند و ریچارد ویدمارک و پاتریک اونیل در نقش‌های متضاد افسران کنفدراسی و اتحادیه ظاهر می‌شوند؛ راجر سی. کارمل هم به‌عنوان کاپیتان یک کشتی شکافندهٔ محاصره حضور دارد. برای تماشاگرانی که به غرب‌وحشی‌های دورانِ جنگ داخلی علاقه‌مندند، فیلم ارزش دیدن دارد اما نباید انتظار یک وسترن یا روایت کلاسیک نبردهای جنگ داخلی را داشته باشید. منتقدان معمولاً از پرگویی فیلم و کمبود اکشن گلایه‌مندند که تا حد زیادی درست است؛ من اما از فضاها، بی‌آرایشی واقع‌گرایانهٔ نیروهای جنوبی و پیچیدگی‌های جنگی و همین‌طور هجوم هیجان‌انگیز انتهایی لذت بردم. نقد شخصی‌ام این است که ورود مخفیانهٔ مردِ دام به ریچموند بیش از حد ساده نشان داده شده، اما می‌توان قبول کرد که اینجا محاصره‌ای کامل و همه‌جانبه نیست و هنوز از غرب می‌شد وارد ریچموند شد. فیلم از منظر بازیگران زن هم خوش‌عرضه است: بِل‌های جذاب جنوبی مثل جَنیس رول، ویکتوریا شاو و استفانی هیل حضور دارند و جلوهٔ خوبی به فیلم می‌دهند. در پشت‌صحنه هم گفته شده که دو ستارهٔ اصلی طی فیلم‌برداری بسیار به هم نزدیک شدند؛ ویدمارک گفته چهار ماه دور بودنِ دائم از هم مثل ده تا پانزده سال دوستی است. اتفاقاً استیو مک‌کوئین هم در همان حوالی فیلمِ «نوادا اسمیت» را می‌ساخته و روزی با هولدن برخورد کرده و آن شب با هم به نوشیدن پرداخته‌اند. مدت زمان فیلم حدود 1 ساعت و 55 دقیقه است و صحنه‌های اکثراً در حوالی باتون‌روژ، لوئیزیانا فیلم‌برداری شده‌اند (سکانس آغازین در جنوب‌غربی فیلم‌برداری شده). نسخه‌ای خوش‌چاپ و رنگ‌زنده از فیلم موجود است. امتیاز یکی از نقدها: 5/10 درجهٔ یک نقد دیگر: B-