فیلم Better Man 2024

استفاده از میمون برای توصیف راببی ویلیامز گاهی اوقات این فیلم را به تجربه‌ای بسیار احساسی تبدیل می‌کند. این فیلم داستان صعود پرتنش این خواننده "Take That" را از دوران کودکی‌اش، که به اجرای آثار گیلبرت و سالیوان می‌پرداخت، تا رسیدن به قرارداد رکورد ۸۰ میلیون پوندی روایت می‌کند. پدرش (استیو پمبرتون) در کودکی‌اش برای تماشای یک مسابقه فوتبال رفت و هرگز برنگشت، و این...

استفاده از میمون برای توصیف راببی ویلیامز گاهی اوقات این فیلم را به تجربه‌ای بسیار احساسی تبدیل می‌کند. این فیلم داستان صعود پرتنش این خواننده "Take That" را از دوران کودکی‌اش، که به اجرای آثار گیلبرت و سالیوان می‌پرداخت، تا رسیدن به قرارداد رکورد ۸۰ میلیون پوندی روایت می‌کند. پدرش (استیو پمبرتون) در کودکی‌اش برای تماشای یک مسابقه فوتبال رفت و هرگز برنگشت، و این موضوع او را با مادرش "جانت" (کیت مالوانی) و مادربزرگش (آلیسون استدمن) که در وضعیتی تقریبا سخت معیشتی زندگی می‌کردند، تنها گذاشت. این تجربه‌ها باعث شکل‌گیری مشکلات عاطفی و اعتمادی او در آینده شد. اگر در بیست سال گذشته در دنیای واقعی زندگی کرده‌اید، قطعاً از ادامه داستان مطلع هستید. نکته‌ای که این فیلم را متمایز می‌کند این است که خود ویلیامز در این پروژه شرکت دارد و از نمایش خود به عنوان یک آدم کاملاً بدرفتار هراسی ندارد. مشکلات او با نوشیدنی، مواد مخدر، رفتارهای زودجوش و لوس بودنش به وضوح نشان داده شده و تلاش کمی برای پاک‌سازی آن صورت گرفته است. در برخی جنبه‌ها، این فیلم من را به یاد بیوگرافی اخیر "امی" می‌اندازد و به تازگی نیز "Easter Parade" (۱۹۴۸) را تماشا کرده‌ام که هر دو به دلایل کاملاً متفاوت، داستان فردی را روایت می‌کنند که به شهرت، موفقیت و ثروت زیادی دست می‌یابد و در نهایت دچار اعتیاد و کمبود دوستان واقعی می‌شود، در میان دریایی از افرادی که فقط به دنبال بهره‌برداری از شهرت او بودند. البته این روایت کاملاً متوازن نیست و احتمالاً دیدگاه راببی در مورد رفتارهایش با دیدگاه دیگران متفاوت است، اما honesty این فیلم نشان می‌دهد که صنعت موسیقی چقدر بی‌رحم است و چقدر شهرت می‌تواند ناپایدار باشد زمانی که افرادی که ما به آنها احترام می‌گذاریم، درخشش خود را از دست می‌دهند. همچنین بسیاری از آهنگ‌های تک‌نفره‌اش با صدای عالی و تنظیمات زیبای ارکستر به خوبی در صفحه بزرگ کار می‌کنند و یادآوری می‌کنند که موسیقی او، به ویژه کارهایی که با گای چمبرز ساخته، آن چیزهایی هستند که واقعاً به یاد خواهیم سپرد. این فیلم برای افراد حساس مناسب نیست، اما تماشای آن ارزشمند است.