فیلم Dora and the Lost City of Gold 2019

این فیلم واقعاً شبیه به ماجراهای ایندیانا جونز، تام رایدر و گنجینه ملی برای کودکان است. هیچ چیزی در آن جنسی نشده و هیچ گونه خشونتی وجود ندارد، جز نوع کمدی که به صورت لودهی است. علاوه بر این، شوخی‌ها فوق‌العاده و دوستانه هستند و فیلم به طرز جالبی به برنامه تلویزیونی اصلی هم می‌خندد. همه چیز پررنگ و هیجان‌انگیز است و چه کسی نمی‌تواند...

این فیلم واقعاً شبیه به ماجراهای ایندیانا جونز، تام رایدر و گنجینه ملی برای کودکان است. هیچ چیزی در آن جنسی نشده و هیچ گونه خشونتی وجود ندارد، جز نوع کمدی که به صورت لودهی است. علاوه بر این، شوخی‌ها فوق‌العاده و دوستانه هستند و فیلم به طرز جالبی به برنامه تلویزیونی اصلی هم می‌خندد. همه چیز پررنگ و هیجان‌انگیز است و چه کسی نمی‌تواند یک میمون هم‌پیمان و یک روباه دزد را دوست داشته باشد؟ دورا به طرز آزاردهنده‌ای در هر مرحله مثبت است (نگران نباشید، این یک ویژگی است) و او درباره هر چیزی از کوله‌پشتی‌اش تا دستشویی رفتن می‌خواند (نگران نشوید، واقعاً این یک ویژگی است). "دورا" همچنین پیام‌های خوبی در مورد جا افتادن و خود بودن دارد، همانطور که تنها یک نوجوان که هنوز با همان مدل مو، تی‌شرت صورتی و شلوارک نارنجی خود به جلو می‌رود، می‌تواند داشته باشد. در ۱۵ دقیقه ابتدایی این فیلم نگران شدم. به عنوان کسی که هرگز "دورا کاوشگر" را ندیده‌ام، شوخی‌های درونی (به جز وقتی که او اوایل به تماشاگر صحبت می‌کند) کاملاً برایم گنگ بود. صحنه‌های دبیرستان نسبتاً سخت بود، اما وقتی او و گروهش در جنگل‌ها بودند، دیگر آنقدرها برایم آزاردهنده نبود و قسمت سوم واقعاً احساس ادای احترام به "دزدان صندوقچه گمشده" را داشت. ایزابل مونر در نقش اصلی فوق‌العاده بود و اصلاً آزاردهنده نبود و دیگر بازیگران نوجوان هم قابل قبول بودند، اما اوژنیا دربز هنوز هم بازیگری ضعیف است و سبک شوخی قطعاً به سمت مخاطبان جوان‌تر هدف‌گذاری شده است. با این حال، خیلی بهتر از آنچه انتظار داشتم بود. **3.0 از 5**. واقعاً فیلم خوبی است، دوباره تماشا خواهم کرد و می‌توانم آن را توصیه کنم. این فیلم جنبه‌های گیج‌کننده زیادی دارد که قطعاً به آن آسیب می‌زند، اما هر بار با یک شروع خوب پیش می‌رود، شما فقط به طور شخصی متوقف می‌شوید و سپس فیلم ادامه می‌یابد گویا هیچ چیز نشده است. تنها مشکلی که وجود دارد، حضور بزرگسالان زیبا در نقش کودکان است (فقط فکر می‌کردم، آن‌ها به هیچ وجه شبیه بچه‌ها نیستند) و در حالی که یادم نمی‌آید چقدر زمان می‌گذرد تا دورا به دبیرستان آمریکایی برود، نمی‌تواند سال آخر باشد چون آن‌ها یک سال دیگر بعد از فیلم دارند. من مطمئن هستم که "کالج هومر" این شوخی/مشکل را زمانی که آریل وینتر ("خانواده مدرن") در نقش دورا بود، پوشش داده است و او ۱۵ ساله بود، اما شاید این خود هدف بوده است: اوه، چه میدان مین دشواری برای عبور. فیلم به خوبی تولید شده، داستان واقعاً خوب نوشته شده و در یک نقطه فکر کردم که این می‌توانست یک طرح ایندیانا جونز با برخی تغییرات مورد انتظار باشد. چندین مورد وجود دارد که واقعاً تجربه را خراب می‌کند و من فقط به تمام لحظات شرم‌آور اشاره نمی‌کنم که وقتی یک دختر جنگلی را به دبیرستان می‌برند، پیش می‌آید. او به معنای واقعی دیوانه است، و در فیلم چندین بار به آن اشاره می‌شود و این در صحنه ابتدایی است. خوشبختانه او شخصیتی بسیار دوست‌داشتنی است که فراموش می‌کنید تا زمانی که به یادآوری آن convenient می‌شود. حیوانات: چه این یک اسپویلر باشد یا نه، حیوانات غیرواقعی با CGI واقعاً تعلیق باورپذیری شما را مختل کرده و شما را از فیلم خارج می‌کنند: واقعاً یک لحظه‌ای وجود دارد که آن‌ها فقط راه‌حل را "یک حیوان کاری غیرممکن انجام می‌دهد" می‌سازند. و درباره‌اش صحبت می‌کنند، چندین بحث درباره اینکه این حیوانات کارهای غیرممکن انجام می‌دهند، وجود دارد. واقعاً یک فیلم خوب است و فکر می‌کنم به گونه‌ای طراحی شده است که برای خانواده‌ها مناسب باشد. ارزش دیدن را دارد.