فیلم Noah 2014

بگذارید از ابتدا روشن کنم که برای من مهم نیست آیا این فیلم ۱۰۰ درصد با کتاب مقدس مطابقت دارد یا نه و به هیچ وجه به اظهارات طرفداران خلق‌گرایی که از این و آن فیلم انتقاد می‌کنند، اهمیتی نمی‌دهم. اما این تلاش برای بازگویی داستان واقعا ضعیف است. نیمه اول فیلم چندان بد نیست و در واقع قابل‌تحمل است. مناظر تاریک گاهی هم زیبا و...

بگذارید از ابتدا روشن کنم که برای من مهم نیست آیا این فیلم ۱۰۰ درصد با کتاب مقدس مطابقت دارد یا نه و به هیچ وجه به اظهارات طرفداران خلق‌گرایی که از این و آن فیلم انتقاد می‌کنند، اهمیتی نمی‌دهم. اما این تلاش برای بازگویی داستان واقعا ضعیف است. نیمه اول فیلم چندان بد نیست و در واقع قابل‌تحمل است. مناظر تاریک گاهی هم زیبا و هم افسرده‌کننده هستند. من از «نگهبانان» (Watchers) خوشم آمد؛ این عنصر کمی به فیلم اضافه کرده بود و نبرد زمانی که توبال‌قاین سعی کرد کشتی نوح را تصرف کند نیز چندان بد نبود. اما پس از آن، فیلم به سرعت رو به افول رفت و نوح هرچه بیشتر دیوانه شد و توبال‌قاین که زنده مانده بود، در حال زیرمایه‌گذاری بر روی پسر نوح، حام بود. البته نوح تا حدی خود این وضعیت را به وجود آورده بود. صحنه‌هایی که نوح می‌خواهد نوه‌هایش را بکشد و در لحظه آخر منصرف می‌شود، واقعاً شبیه به درام‌های آبکی هالیوودی است. همچنین، صحنه خنده‌دار آنتونی هاپکینز که در حال جمع‌آوری توت است، واقعاً مضحک بود. تا نیمه اول فیلم، هنوز نمی‌فهمیدم چرا نظرات منفی بسیار زیادی درباره آن وجود دارد، اما بعد از تماشای نیمه دوم ناامیدکننده، بیشتر متوجه شدم. فکر می‌کنم نظرات یک ستاره کمی سختگیرانه هستند چون فیلم غالباً واقعاً زیباست و بازیگری با وجود سناریوی ضعیف، خوب است، اما سناریوی بد واقعاً فیلم را تخریب می‌کند. واقعاً ناامیدکننده بود. این فیلم تماشای دشواری است و ارزیابی آن هم سخت است. خوب: تصاویر سیل از بالا و پایین زمین بسیار تماشایی بودند. آسیب‌های روانی که نوح در طول سیل و پس از آن با آن مواجه است، به زیبایی به تصویر کشیده شده است. من از تصویر نوح که به این واقعیت پی می‌برد که «بیماری» در او نیز وجود دارد، لذت بردم. داستان‌گویی از آفرینش تا سقوط به سیل به زیبایی انجام شده است. همچنین، تنش بین نوح و خانواده‌اش در کشتی در حالی که با این احتمال که خالق آن‌ها را فراموش کرده، دست و پنجه نرم می‌کنند، جالب بود. اما با وجود همه این خوبی‌ها، چه چیزی فیلم را خراب می‌کند؟ من فکر می‌کنم یک کارگردان/نویسنده موظف است به منبع اصلی وفادار باشد. اگر جنبه مذهبی این فیلم را کنار بگذاریم و فرض کنیم کسی داستان هری پاتر یا ثور را تغییر دهد، چه خشم و اعتراضی به وجود خواهد آمد؟ (اوه صبر کنید... آن‌ها در حال انجام این کار هستند.) نکته این است: اگر منبعی دارید، از آن استفاده کنید. می‌توانید خلاق باشید وقتی که جاهایی برای پر کردن وجود دارد، اما چرا منبعی داشته باشید اگر قرار است از آن استفاده نکنید؟ کارگردان دو داستان باستانی سیل – کتاب مقدس و انوما الیش بابلی – را ترکیب کرده است. در نهایت، هیچ‌یک از سنت‌ها داستان خود را به‌وضوح روایت نمی‌کنند. دیگر مشکلات؟ نقش متوشالح به‌طور کامل هدر رفتن استعداد آنتونی هاپکینز بود. و هنوز نمی‌دانم چرا او اصلاً در این فیلم بود. نتیجه‌گیری احساس توخالی و شتاب‌زده‌ای داشت. نوح در ابتدای فیلم زندگی انزواطلبانه‌ای را دنبال می‌کند که بر تربیت فرزندانش به عنوان سرپرستان خوب زمین متمرکز است. این در پایان فیلم چگونه فرق می‌کند؟ هیچ تفاوتی ندارد. درک آن‌ها از زندگی، خالق و دنیا هیچ تفاوتی با آغاز ندارد. واقعاً هیچ نتیجه‌ای در داستان وجود ندارد. این فقط یک فیلم متوسط است و من انتظار بیشتری از این بازیگران داشتم.