فیلم The Blackening 2022

فیلم "سیاه‌پوستان" به کارگردانی تیم استوری، یک اثر معمولی در ژانر خود نیست؛ بلکه یک کمدی ترسناک با لبه‌های تند است. داستان تیزبین و هوشمندانه‌ای که توسط تریسی الیور و دوین پرکینز نوشته شده، پر از نظرات اجتماعی به‌موقع درباره کلیشه‌ها و "سیاه‌پوستی" است که به این ساتیر هوشمندانه حال و هوای تازه و غیرمنتظره‌ای می‌دهد. این فیلم ناراحت‌کننده، تیز و بسیار سرگرم‌کننده است. گروهی از...

فیلم "سیاه‌پوستان" به کارگردانی تیم استوری، یک اثر معمولی در ژانر خود نیست؛ بلکه یک کمدی ترسناک با لبه‌های تند است. داستان تیزبین و هوشمندانه‌ای که توسط تریسی الیور و دوین پرکینز نوشته شده، پر از نظرات اجتماعی به‌موقع درباره کلیشه‌ها و "سیاه‌پوستی" است که به این ساتیر هوشمندانه حال و هوای تازه و غیرمنتظره‌ای می‌دهد. این فیلم ناراحت‌کننده، تیز و بسیار سرگرم‌کننده است. گروهی از دوستان (پرکینز، آنتونیت رابرتسون، گریس بایرز، ایکس مایو، جرمی فاولر، ایوان اورجی، جی فارو، ملون گِرِگ و سینکوا والز) به‌مناسبت تعطیلات "جونتیث" به یک کلبه دورافتاده در جنگل می‌روند، اما خطر نزدیکی در کمین آنهاست. آنها متوجه می‌شوند که توسط یک قاتل ماسک‌دار تعقیب می‌شوند که قصد دارد همه آنها را به قتل برساند، شروع از کسی که او را "سیاه‌ترین" می‌دانند. این قاتل از یک بازی تخته‌ای با ظاهری بسیار نژادپرستانه استفاده می‌کند که ظاهراً "سیاه‌پوستی" آنها را با پرسش‌های خاص نژادی آزمایش می‌کند. این مسئله مرزهای دوستی‌های گروه را آزمایش می‌کند در حالی که آنها برای بقا در طول شب مبارزه می‌کنند. این یک پیش‌فرض خنده‌دار و هوشمندانه برای یک فیلم است و بازیگران عمدتاً سیاه‌پوست واقعاً آن را به خوبی اجرا می‌کنند. بازیگران به‌خوبی انتخاب شده‌اند و زمان‌بندی کمدی فوق‌العاده‌ای دارند. توسعه شخصیت‌ها قابل توجه است که این فیلم را به یکی از تفکراتی‌ترین فیلم‌های ترسناک در سال‌های اخیر تبدیل می‌کند. احساس کلی فیلم ترکیبی از "فیلم ترسناک" و "برو بیرون" است، اما به شکلی اصلی ترکیب شده است. واقعاً خیلی ترسناک نیست و به اندازه‌ای که می‌توانست خنده‌دار باشد، نیست، اما کاستی‌های جزئی (و پیش‌بینی‌پذیری) با فیلمنامه بصیرت‌بخش جبران می‌شود. در حالی که استوری به‌طور کامل به دو ژانر نرسیده، هنوز هم چیزهای زیادی برای دوست داشتن وجود دارد. "سیاه‌پوستان" فیلمی است که مرزها را جابجا می‌کند، مخاطبان را به چالش می‌کشد و الهام‌بخش گفتگوهای عمیق زیادی خواهد بود. حتی بهتر این است که این فیلم یک سفر لذت‌بخش نیز هست. گروهی از دوستان که بارهای شخصی معمولی دارند، پس از ده سال عدم ملاقات به یک کلبه روستایی می‌رسند. پس از یک گشت‌زنی کوتاه در مکان، خود را در دست یک بازی تخته‌ای می‌یابند که نیاز به توجه کامل آنها دارد، در غیر این صورت تیرکمان به جانشان خواهد افتاد. در ابتدا همه آنها وحشت‌زده هستند - به‌خصوص اینکه دو نفر از آنها خیلی زود از بازی خارج می‌شوند - اما به تدریج متوجه می‌شوند که همکاری ممکن است تنها امید نجات آنها باشد. آنچه که اکنون پیش می‌آید، یک آشفتگی است. این فیلم تقریباً هر شخصیت کلیشه‌ای را در مدت زمان بیش از حد طولانی به تصویر می‌کشد که واقعاً نتیجه‌ای ندارد. بعد از حدود بیست دقیقه، من به‌خوشی از قاتل احتمالی حمایت می‌کردم که نمی‌توانست این گروه را به اندازه کافی سریع از میان بردارد. در پایان یک چرخش وجود دارد که ممکن است بهتر عمل کند اگر من به بقای آنها کمترین اهمیتی می‌دادم، اما حتی آن هم به نظر می‌رسید تنها برای ایجاد چیزی است که به طرز وحشتناکی پیشنهاد می‌دهد که یک دنباله ممکن است در ذهن کسی باشد! متأسفانه، نه خنده‌دار است و نه ترسناک، و من خوشحال شدم که وقتی تیتراژ آغاز شد. گروهی از نژادپرستان غیرقابل تحمل با ویژگی‌های نجات‌دهنده کم یا هیچ‌کدام به سفر می‌روند و تظاهر به دوستی می‌کنند. قتل و خنده به وجود می‌آید. نه، صبر کنید، آخرین مورد را اشتباه نوشتم: نژادپرستی. قتل و نژادپرستی به وجود می‌آید. اجتناب کنید. با وجود چند لحظه، "سیاه‌پوستان" عمدتاً یک کار خسته‌کننده است. حداقل آنها زمان اجرای حدود 90 دقیقه‌ای را انتخاب کرده‌اند که از کشیدگی بیش از حد جلوگیری می‌کند. اما هنوز هم، آنچه تولید می‌شود، برای سرگرمی کافی نیست. شوخی‌ها احتمالاً "قوی‌ترین" عنصر آن هستند (نسبی)، نه اینکه خیلی خنده‌دار باشند، اما قسمت‌هایی از دیالوگ (بسیاری از آنها ظاهراً به‌طور بداهه مطرح شده‌اند) کمی سرگرم‌کننده هستند. مخالفان کمی بی‌اهمیت هستند و چرخش داستان چندان هم چرخش خاصی نیست. اما بازیگران همه به‌خوبی عمل می‌کنند. جرمی فاولر عملکرد خوبی دارد، برای انصاف. به‌جز او، ایکس مایو کسی است که بیشتر دوست داشتم او را روی صفحه ببینم. عنصر بازی تخته‌ای خوب است - چیزی شبیه به "جومانی"، اما نژادپرستانه. به نظر می‌رسد یک دنباله در پیش است. اگر چنین باشد، امیدوارم بهبودی نسبت به این فیلم فراموش‌نشدنی باشد.