بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ریچارد اُ. فلیشر (۸ دسامبر ۱۹۱۶ – ۲۵ مارس ۲۰۰۶) کارگردان فیلم آمریکایی بود.
فلیشر در بروکلین متولد شد، فرزند اسی (با نام قبل از ازدواج گلدستین) و پویانما/تهیهکننده مکس فلیشر. پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه براون، به مدرسهٔ درام ییل رفت، جایی که با همسر آیندهاش، مری...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ریچارد اُ. فلیشر (۸ دسامبر ۱۹۱۶ – ۲۵ مارس ۲۰۰۶) کارگردان فیلم آمریکایی بود.
فلیشر در بروکلین متولد شد، فرزند اسی (با نام قبل از ازدواج گلدستین) و پویانما/تهیهکننده مکس فلیشر. پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه براون، به مدرسهٔ درام ییل رفت، جایی که با همسر آیندهاش، مری دیکسون، آشنا شد.
حرفهٔ فیلمسازی او در ۱۹۴۲ در استودیوی RKO آغاز شد، جایی که فیلمهای کوتاه، مستندها و گردآوریهایی از آثار صامت فراموششده را کارگردانی میکرد.
فلیشر به لسآنجلس نقل مکان کرد و اولین فیلم بلندش، Child of Divorce (۱۹۴۶)، به او واگذار شد. در ۱۹۵۴ والت دیزنی (رقیب پیشین پدرش بهعنوان تولیدکنندهٔ کارتون) او را برای کارگردانی 20,000 Leagues Under the Sea با بازی کرک داگلاس انتخاب کرد. در ۱۹۵۵ فاکس فلیشر را به قراردادی بلندمدت بست. او برای پانزده سال بعد برای آن استودیو کار کرد. اولین فیلم او تحت قرارداد جدید با فاکس The Girl in the Red Velvet Swing (۱۹۵۵) بود. کرک داگلاس فلیشر را برای ساخت The Vikings (۱۹۵۸) به کار گرفت که آن نیز موفقیت بزرگی بود. سپس به پاریس رفت و دو داستان را برای داریل اف. زانوک با بازی گرِکو کارگردانی کرد. فلیشر سپس قراردادی با دینو دِ لاورنتییس برای ساخت Barabbas (۱۹۶۲) امضا کرد. باز در هالیوود، ریچارد زانک رئیس تولید فاکس شده بود و به فلیشر پیشنهاد ساخت Fantastic Voyage (۱۹۶۶) را داد. این فیلم موفق شد و حرفهٔ هالیوودی او را احیا کرد. Che! (۱۹۶۹)، یک فیلم زندگینامهای دربارهٔ چه گوارا با بازی عمر شریف، یک شکست پرهزینه بود، همانطور که روایت حمله به پرل هاربر، Tora! Tora! Tora! (۱۹۷۰)، نیز شکست خورد. این آخرین فیلم او برای ۲۰th Century Fox بود.
فلیشر به انگلستان سفر کرد، جایی که تریلری تحسینشده به نام 10 Rillington Place را کارگردانی کرد. See No Evil (۱۹۷۱) با میا فارو نیز تریلری دیگر بود. در هالیوود، او The New Centurions (۱۹۷۲) را ساخت. در امجیام، او فیلم علمی-تخیلی Soylent Green (۱۹۷۳) را با بازی چارلتون هستون ساخت.
او برای ساخت فیلم پرطرفدار اگرچه بحثبرانگیز Mandingo (۱۹۷۵) دوباره با دِ لاورنتییس همکاری کرد. The Prince and the Pauper (۱۹۷۷) نسخهای از رمان مارک تواین بود که هستون، هریسون و اسکات در مجموعهٔ بازیگران آن حضور داشتند. سپس فلیشر برای ساخت Ashanti (۱۹۷۹) با بازی مایکل کین بهکار گرفته شد که آن هم شکست خورد. Tough Enough (۱۹۸۳) دربارهٔ مسابقهٔ Toughman بود با بازی دنیس کواید. او سه فیلم دیگر نیز برای دِ لاورنتییس ساخت. آخرین فیلم سینمایی او Million Dollar Mystery (۱۹۸۷) بود.
فلیشر رئیس Fleischer Studios بود، که امروز مجوزهای بتّی بوپ و کوکو د کلون را مدیریت میکند. در ژوئن ۲۰۰۵ او خاطراتش دربارهٔ حرفهٔ پدرش را با عنوان Out of the Inkwell: Max Fleischer and the Animation Revolution منتشر کرد.
اتوبیوگرافی فلیشر در ۱۹۹۳، Just Tell Me When to Cry، دشواریهای بسیار او با بازیگران، نویسندگان و تهیهکنندگان را توصیف کرد.
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا Richard O. Fleischer گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
