بیوگرافی
آکی اولاوی کوریسماکی (به انگلیسی: Aki Olavi Kaurismäki؛ متولد ۴ آوریل ۱۹۵۷؛ اوریماتتیلا) کارگردان، فیلمنامهنویس، تهیهکننده، تدوینگر و بازیگر فنلاندی است. او بیش از همه برای فیلمهای برنده جوایزش مانند ابرهای سرگردان (1996)، مردی بدون گذشته (2002)، لوآور (2011)، سوی دیگر امید (2017) و برگهای افتاده (2023)، و نیز برای...
آکی اولاوی کوریسماکی (به انگلیسی: Aki Olavi Kaurismäki؛ متولد ۴ آوریل ۱۹۵۷؛ اوریماتتیلا) کارگردان، فیلمنامهنویس، تهیهکننده، تدوینگر و بازیگر فنلاندی است. او بیش از همه برای فیلمهای برنده جوایزش مانند ابرهای سرگردان (1996)، مردی بدون گذشته (2002)، لوآور (2011)، سوی دیگر امید (2017) و برگهای افتاده (2023)، و نیز برای شبهمستند لنینگراد کابویز به آمریکا میروند (1989) شناخته میشود. او بهعنوان شناختهشدهترین کارگردان فیلم فنلاند توصیف شدهاست. او برادر کوچکتر کارگردان و فیلمنامهنویس میکا کوریسماکی است.
پس از فارغالتحصیلی در رشته مطالعات رسانه از دانشگاه تامپره، کوریسماکی مدتها قبل از دنبال کردن علاقهاش به سینما، بهعنوان بنّا، پستچی و ظرفشور کار کرد؛ ابتدا بهعنوان منتقد و بعدها بهعنوان فیلمنامهنویس و کارگردان وارد سینما شد. او کارش را بهعنوان همنویسنده فیلمنامه و بازیگر در فیلمهایی که توسط برادر بزرگترش، میکا کوریسماکی، ساخته شده بودند آغاز کرد. او نقش اصلی را در فیلم دروغگو (1981) اثر میکا بازی کرد. آنها با هم شرکت تهیهکننده Villealfa Filmproductions و بعدها جشنواره فیلم نیمهشب خورشید را بنیان گذاشتند. نخستین تجربه او بهعنوان کارگردان مستقل، جنایت و مکافات (1983)، اقتباسی از رمان داستایوفسکی بود که در هلسینکی مدرن اتفاق میافتاد. او با لنینگراد کابویز به آمریکا میروند (1989) توجه جهانی را جلب کرد.
فیلم آریل (1988) از ساختههای کوریسماکی به چهاردهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم مسکو راه یافت و جایزه پریس فیپرِسچی (Prix FIPRESCI) را کسب کرد. تحسینشدهترین فیلم کوریسماکی مردی بدون گذشته بودهاست که در جشنواره کن 2002 جایزه بزرگ و جایزه هیئت داوران کلیسایی را برد و در سال 2003 برای جایزه اسکار در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان نامزد شد. با این حال، کوریسماکی از حضور در مراسم اسکار امتناع کرد و اظهار داشت که در کشوری که در وضعیت جنگی است، حال و هوای جشن گرفتن ندارد. فیلم بعدی کوریسماکی، چراغها در غروب، نیز بهعنوان نامزد فنلاند در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان انتخاب شد، اما کوریسماکی دوباره جوایز را بایکوت کرد و از پذیرش نامزدی امتناع نمود، بهعنوان اعتراض به سیاست خارجی رئیسجمهور آمریکا جرج دبلیو بوش. در سال 2002 کوریسماکی همچنین در حرکتی همبستگی با کارگردان ایرانی عباس کیارستمی، که ویزای آمریکا برای حضور در جشنواره بهموقع صادر نشد، چهلمین جشنواره فیلم نیویورک را بایکوت کرد. فیلم سوی دیگر امید (2017) ساخته کوریسماکی جایزه خرس نقرهای بهترین کارگردانی را در شصت و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین کسب کرد. در همان جشنواره او اعلام کرد که این آخرین فیلمش خواهد بود، هرچند بازنشستگی کوتاهمدت بود زیرا او در سال ۲۰۲۲ تصویربرداری برگهای افتاده را آغاز کرد که در جشنواره کن ۲۰۲۳ به نمایش درآمد.
نمایش بیشتر
