بیوگرافی
مارتین چارلز اسکورسیزی (/skɔːrˈsɛsi/ skor‑SESS‑ee، ایتالیایی: [skorˈseːze, -se]; متولد 17 نوامبر 1942) فیلمساز آمریکایی است. او یکی از چهرههای برجسته دوره نیو هالیوود است و جوایز متعددی از جمله یک جایزه اسکار، چهار جایزه بفتا، سه جایزه امی، یک جایزه گرمی و سه جایزه گلدن گلوب دریافت کرده است. او...
مارتین چارلز اسکورسیزی (/skɔːrˈsɛsi/ skor‑SESS‑ee، ایتالیایی: [skorˈseːze, -se]; متولد 17 نوامبر 1942) فیلمساز آمریکایی است. او یکی از چهرههای برجسته دوره نیو هالیوود است و جوایز متعددی از جمله یک جایزه اسکار، چهار جایزه بفتا، سه جایزه امی، یک جایزه گرمی و سه جایزه گلدن گلوب دریافت کرده است. او در سال 1997 با جایزه دستاورد زندگیِ مؤسسه فیلم آمریکا (AFI)، در سال 1998 با تجلیل انجمن فیلم مرکز لینکلن، در سال 2007 با نشان مرکز کندی، در سال 2010 با جایزه سسیل بی. دمیل و در سال 2012 با نشان افتخاری بفتا مورد تقدیر قرار گرفت. چهار فیلم او توسط کتابخانه کنگره در فهرست فیلمهای ملی بهعنوان آثاری «از نظر فرهنگی، تاریخی یا زیباییشناختی مهم» وارد شدهاند.
اسکورسیزی در سال 1968 مدرک کارشناسی ارشد هنر را از مدرسه استاینهاردتِ فرهنگ، آموزش و توسعه انسانی دانشگاه نیویورک دریافت کرد. اولین تجربه کارگردانی او، فیلم Who's That Knocking at My Door (1967)، در جشنواره فیلم شیکاگو پذیرفته شد. در دهههای 1970 و 1980، فیلمهای اسکورسیزی که تحت تأثیر پیشینه ایتالیایی-آمریکایی او و پرورش در شهر نیویورک بودند، بر مردانی با ژستهای مردسالارانه متمرکز بودند و به کاوش در جرم، مردسالاری، نیستیگرایی و مفاهیم کاتولیکِ گناه و رستگاری پرداختند. سبکهای شاخص او از جمله استفاده گسترده از حرکت کند (اسلو موشن) و فریز فریم، روایت صوتی (وویس‑اُور)، تصویرسازیهای گرافیکی از خشونت شدید و استفاده فراوان از الفاظ رکیک نخستینبار در فیلم Mean Streets (1973) بهنمایش درآمدند.
اسکورسیزی با فیلم Taxi Driver (1976) که در آن رابرت دنیرو نقش یک کهنهسربازِ ویتنام آشفته را بازی میکرد، نخل طلا را در جشنواره کن کسب کرد. دنیرو از آن پس در هشت فیلم دیگر با اسکورسیزی همکاری کرد، از جمله New York, New York (1977)، Raging Bull (1980)، The King of Comedy (1982)، Goodfellas (1990)، Casino (1995) و The Irishman (2019). در دهههای بعدی، او با همکاریهای پیدرپی با لئوناردو دیکاپریو به موفقیت گیشه دست یافت، از جمله Gangs of New York (2002)، The Aviator (2004)، The Departed (2006)، Shutter Island (2010) و The Wolf of Wall Street (2013). او در فیلم Killers of the Flower Moon (2023) با هر دوی دنیرو و دیکاپریو کار کرد. او همچنین کارگردانی فیلمهای After Hours (1985)، The Color of Money (1986)، The Last Temptation of Christ (1988)، The Age of Innocence (1993)، Kundun (1997)، Hugo (2011) و Silence (2016) را بر عهده داشته است.
در تلویزیون، او اپیزودهایی از مجموعههای شبکه HBO مانند Boardwalk Empire (2010–2014) و Vinyl (2016) را کارگردانی کرده و همچنین مستند HBO به نام Public Speaking (2010) و مجموعه مستند نتفلیکس Pretend It's a City (2021) را ساخته است. او چندین مستند راک نیز کارگردانی کرده است، از جمله The Last Waltz (1978)، No Direction Home (2005) و Shine a Light (2008). او تاریخ سینما را در مستندهای A Personal Journey with Martin Scorsese Through American Movies (1995) و My Voyage to Italy (1999) مورد بررسی قرار داده است. بهعنوان مدافع حفظ و مرمت فیلم، او سه سازمان غیرانتفاعی را بنیان گذاشته است: The Film Foundation در 1990، World Cinema Foundation در 2007 و African Film Heritage Project در 2017.
نمایش بیشتر
