بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد.
لورین باکال (متولد بتّی جوآن پرسکه؛ ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۱۲ اوت ۲۰۱۴) یک بازیگر آمریکایی بود که به خاطر صدای خاص و ظاهری جذابش شناخته میشد. او حرفهاش را به عنوان مدل آغاز کرد. او برای اولین بار به عنوان بازیگر اصلی در فیلم "داشتن و...
از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد.
لورین باکال (متولد بتّی جوآن پرسکه؛ ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۱۲ اوت ۲۰۱۴) یک بازیگر آمریکایی بود که به خاطر صدای خاص و ظاهری جذابش شناخته میشد. او حرفهاش را به عنوان مدل آغاز کرد. او برای اولین بار به عنوان بازیگر اصلی در فیلم "داشتن و نداشتن" (۱۹۴۴) با همفری بوگارت ظاهر شد و در ژانر فیلم نوآر ادامه داد، با حضور در فیلمهای بوگارت "خواب بزرگ" (۱۹۴۶)، "عبور تاریک" (۱۹۴۷) و "کی لارگو" (۱۹۴۸) و همچنین نقشهای کمدی در "چگونه یک میلیونر را ازدواج کنیم" (۱۹۵۳) با مریلین مونرو و "زن طراح" (۱۹۵۷) با گریگوری پک. باکال در برادوی در موزیکالها کار کرد و جوایز تونی را برای "تشویق" در ۱۹۷۰ و "زن سال" در ۱۹۸۱ دریافت کرد. بازی او در فیلم "آینه دو صورت دارد" (۱۹۹۶) به او جایزه گلدن گلوب و نامزدی جایزه اسکار را به ارمغان آورد.
در سال ۱۹۹۹، باکال در فهرست ۲۵ بازیگر AFI از ۱۰۰ سال... ۱۰۰ ستاره توسط موسسه فیلم آمریکا در رتبه ۲۰ قرار گرفت. در سال ۲۰۰۹، او توسط آکادمی هنرها و علوم سینما برای دریافت جایزه افتخاری آکادمی "به خاطر جایگاه مرکزیاش در عصر طلایی سینما" انتخاب شد.
باکال در ۱۲ اوت ۲۰۱۴ در سن ۸۹ سالگی درگذشت. به گفته نوهاش جیمی بوگارت، این بازیگر پس از مبتلا شدن به سکته مغزی درگذشت.
نمایش بیشتر