بیوگرافی
«بیگ جو» رابرتس، آنطور که در وودویل شناخته میشد، همراه با همسر اولش، لیلیان استوارت رابرتس، در قالب یک نمایش پرهیاهو به نام رابرتس، هایس و رابرتس در سراسر کشور به تور میپرداختند. نمایش شاخص آنها «کابوی، شیکپوش و بانوی» بود. در آن زمان، در دههٔ اول قرن بیستم، پدر...
«بیگ جو» رابرتس، آنطور که در وودویل شناخته میشد، همراه با همسر اولش، لیلیان استوارت رابرتس، در قالب یک نمایش پرهیاهو به نام رابرتس، هایس و رابرتس در سراسر کشور به تور میپرداختند. نمایش شاخص آنها «کابوی، شیکپوش و بانوی» بود. در آن زمان، در دههٔ اول قرن بیستم، پدر باستِر کیتون، جو کیتون، یک کلنی تابستانی برای وودویلبازیان بین دریاچه میشیگان و دریاچه ماسکگون در میشیگان راهاندازی کرده بود. رابرتس بهعنوان عضوی از این جامعه با خانوادهٔ کیتون آشنا شد.
وقتی سالهای شاگردی باستِر کیتون در فیلمسازی نزد راسکو «فتی» آرباکل به پایان رسید و کیتون در سال ۱۹۲۰ شروع به ساختن فیلمهای کوتاه خودش کرد، از رابرتس خواست که به او بپیوندد. قامت تنومند ۶ فوت و ۳ اینچی رابرتس، که معمولاً نقش فردی تهدیدآمیز یا شخصیتی مقتدر را ایفا میکرد، در تضادی چشمگیر و بامزه با قامت لاغر ۵ فوت و ۶ اینچی کیتون قرار میگرفت.
IMDB نشان میدهد که رابرتس تنها در دو فیلم بدون کیتون بازی کرده است. او نقش «بیل غُران» ریورز را در فیلم The Primitive Lover (۱۹۲۲) که با بازی کنستانس تالمیج — خواهرزن کیتون — و بازیگر فیلمهای صامت هریسون فورد ساخته شده بود، ایفا کرد؛ و همچنین نقش مربی رژه را در کمدی کلاید کوک The Misfit بازی کرد که در مارس ۱۹۲۴، پس از مرگ رابرتس، منتشر شد.
وقتی کیتون در سال ۱۹۲۳ شروع به ساخت فیلمهای بلند کرد، ظاهراً قصد داشت به همکاری با رابرتس ادامه دهد. رابرتس در فیلمهای Three Ages و Our Hospitality (هر دو ۱۹۲۳) نقشهایی داشت. در هنگام فیلمبرداری اثر دوم، رابرتس دچار سکته شد اما اصرار داشت برگردد و فیلم را تمام کند. پس از تکمیل فیلم، رابرتس سکتهٔ دیگری کرد و اندکی بعد درگذشت.
نمایش بیشتر
