Daniel Inouye

بیوگرافی

دانیل کن اینوئی (۷ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲) یک وکیل، سرباز و سیاست‌مدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۶۳ تا زمان مرگش در ۲۰۱۲ به‌عنوان سناتور ایالات متحده از هاوایی خدمت کرد. از سال ۱۹۵۹، او اولین نمایندهٔ کنگرهٔ ایالات متحده از ایالت هاوایی بود و دریافت‌کنندهٔ مدال...

دانیل کن اینوئی (۷ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲) یک وکیل، سرباز و سیاست‌مدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۶۳ تا زمان مرگش در ۲۰۱۲ به‌عنوان سناتور ایالات متحده از هاوایی خدمت کرد. از سال ۱۹۵۹، او اولین نمایندهٔ کنگرهٔ ایالات متحده از ایالت هاوایی بود و دریافت‌کنندهٔ مدال افتخار بود. عضو حزب دموکرات، او همچنین از سال ۲۰۱۰ تا زمان مرگش رئیس موقت سنای ایالات متحده بود. اینوئی تا زمان انتخاب کامالا هریس به مقام معاون ریاست‌جمهوری در ۲۰۲۱، بلندپایه‌ترین سیاست‌مدار آسیایی‌تبار در تاریخ ایالات متحده بود. اینوئی همچنین ریاست کمیته‌های مختلف سنا از جمله کمیته‌های اطلاعات، امور بومیان، بازرگانی و تخصیص اعتبارات را بر عهده داشت. اینوئی در جنگ جهانی دوم به‌عنوان عضوی از هنگ ۴۴۲ پیاده‌نظام جنگید. او در اثر جراحات ناشی از یک نارنجک، دست راست خود را از دست داد و چندین نشان نظامی دریافت کرد، از جمله مدال افتخار (بالاترین نشان نظامی کشور). او بعدها درجهٔ دکترای حقوق (J.D.) را از دانشکده حقوق دانشگاه جورج واشینگتن دریافت کرد. با بازگشت به هاوایی، اینوئی در سال ۱۹۵۳ به مجلس نمایندگان قلمروی هاوایی انتخاب شد و در سال ۱۹۵۷ به سنأی قلمروی انتخاب شد. وقتی هاوایی در ۱۹۵۹ به ایالت تبدیل شد، اینوئی به‌عنوان نخستین نمایندهٔ آن در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد. او برای نخستین بار در سال ۱۹۶۲ به سنأ ایالات متحده انتخاب شد. او در طول ۵۸ سال خدمت به‌عنوان یک مقام منتخب هرگز در انتخابات شکست نخورد و نفوذ بسیار زیادی در سیاست‌های هاوایی داشت. اینوئی دومین سناتور آسیایی-آمریکایی بود، پس از هیرام فونگ، جمهوری‌خواه اهل هاوایی. اینوئی نخستین ژاپنی‌تبار آمریکایی بود که در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد و همچنین نخستین ژاپنی‌تباری بود که در سنأ ایالات متحده خدمت کرد. به‌سبب تقدم سابقه، اینوئی پس از مرگ رابرت بیرد در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۰ به مقام رئیس موقت سنا رسید، که او را سومین نفر در ترتیب جانشینی ریاست‌جمهوری پس از معاون رئیس‌جمهور و رئیس مجلس نمایندگان قرار داد. در زمان مرگش، اینوئی دارای بیشترین سابقهٔ خدمت در میان سناتورهای حاضر ایالات متحده بود، دومین مسن‌ترین سناتور حاضر (هفت و نیم ماه جوان‌تر از فرانک لوتنبرگ از نیوجرسی)، و آخرین سناتور حاضر بود که در دوران ریاست‌جمهوری جان اف. کندی، لیندون بی. جانسون و ریچارد نیکسون خدمت کرده بود. اینوئی پس از مرگ، دریافت‌کنندهٔ نشان آزادی ریاست‌جمهوری و نشان گل پاولونیا شد. از میان سازه‌های عمومی دیگر، فرودگاه بین‌المللی هونولولو به یاد او به «فرودگاه بین‌المللی دنیل کی. اینوئی» تغییر نام داده شد.