بیوگرافی
چر (متولد شریل سارکیسیان؛ 20 مه 1946) خواننده، بازیگر و شخصیت تلویزیونی آمریکایی است. با عنوان «الههٔ پاپ» لقب گرفته است و بهخاطر صدای کنترالتوی اندروژنیاش، حرفهٔ چندوجهی، ارائهٔ بصری جسورانه و بازآفرینی مداومِ تصویر و صدا شناخته میشود. سازگاری او موجب چندین بازگشت هنری شده و در طولِ کاری...
چر (متولد شریل سارکیسیان؛ 20 مه 1946) خواننده، بازیگر و شخصیت تلویزیونی آمریکایی است. با عنوان «الههٔ پاپ» لقب گرفته است و بهخاطر صدای کنترالتوی اندروژنیاش، حرفهٔ چندوجهی، ارائهٔ بصری جسورانه و بازآفرینی مداومِ تصویر و صدا شناخته میشود. سازگاری او موجب چندین بازگشت هنری شده و در طولِ کاری که هفت دهه را دربرمیگیرد، جایگاهش را بهعنوان یک نماد فرهنگی تثبیت کرده است. چر در سال 1965 بهعنوان بخشی از دوئت زوجِ سانی و چر (Sonny & Cher) در ژانر فولک راک به شهرت رسید، و همزمان در عرصهٔ تکنوازی نیز با تکآهنگهای مطرحی مانند «All I Really Want to Do» و «Bang Bang (My Baby Shot Me Down)» موفق شد. در دههٔ 1970، او از سانی بونو جدا شد و با ترانههای «Gypsys, Tramps & Thieves»، «Half-Breed» و «Dark Lady» صدر جدول بیلبورد هات 100 آمریکا را تصاحب کرد و در آن زمان تبدیل به هنرمند سولو زن با بیشترین تکآهنگهای شمارهٔ یک در تاریخ ایالات متحده شد.
پس از وقفهای برای تمرکز بر بازیگری، چر با آلبومهای دارای گرایش راک Cher (1987)، Heart of Stone (1989) و Love Hurts (1991) به موسیقی بازگشت و با تکآهنگهای «If I Could Turn Back Time» و «The Shoop Shoop Song (It's in His Kiss)» به موفقیتهای بینالمللی دست یافت. او به اوج تجاری خود با آلبوم دنس-پاپ Believe (1998) رسید، که «اثرِ چر» را معرفی کرد—استفادهٔ افراطی و سبکپردازانه از اتو-تیون برای دگرگونسازی وکال. قطعهٔ عنوانی این آلبوم در سال 1999 به ترانهٔ شمارهٔ یک در آمریکا تبدیل شد و پرفروشترین تکآهنگ یک هنرمند زن در بریتانیا شد. آثار قرن بیستویکم او شامل Closer to the Truth (2013) و Dancing Queen (2018) هستند که هر دو در جدول بیلبورد 200 با رتبهٔ سوم آغاز به کار کردند و تبدیل به بالاترین آلبومهای سولو او از لحاظ جایگاه در ایالات متحده شدند.
چر در دههٔ 1970 با برنامههایش در شبکهٔ سیبیاس، The Sonny & Cher Comedy Hour (با بیش از 30 میلیون بینندهٔ هفتگی)، و برنامهٔ بهنامِ خود Cher به ستارهٔ تلویزیون بدل شد. او اولین تجربهٔ برادوی خود را در سال 1982 با Come Back to the 5 & Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean داشت و در اقتباس سینمایی آن نیز ایفای نقش کرد. او بهخاطر نقشآفرینی در فیلمهای Silkwood (1983)، Mask (1985) و Moonstruck (1987) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و برای فیلم آخر جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. چر سپس در Mermaids (1990)، If These Walls Could Talk (1996) که در آن کارگردانی را برای اولین بار تجربه کرد، Tea with Mussolini (1999)، Burlesque (2010) و Mamma Mia! Here We Go Again (2018) بازی کرد. زندگی و حرفهٔ او الهامبخش موزیکال جاکباکس The Cher Show (2018) بود.
با فروش حدود 100 میلیون نسخه رکورد، چر در میان پرفروشترین هنرمندان موسیقی جهان قرار دارد. افتخارات او شامل یک جایزهٔ اسکار، یک امی، یک گرمی، سه گلدن گلوب، جایزهٔ آیکون بیلبورد، یک جایزه از جشنواره فیلم کن، تقدیرهایی از مرکز کندی و شورای طراحان مد آمریکا و ورود به تالار مشاهیر راک اند رول است. چر تنها هنرمند سولو است که در هفت دههٔ پیاپی—از دههٔ 1960 تا دههٔ 2020—تکآهنگ شمارهٔ یک در یکی از چارتهای بیلبورد داشته است. تور خداحافظی Living Proof (2002–2005) پربازدهترین تور کنسرت توسط یک هنرمند زن در آن زمان بود و 250 میلیون دلار آمریکا (حدود 390 میلیون دلار در 2023) درآمد داشت. چر همچنین بهخاطر سبک پوشش، دیدگاههای سیاسی، حضور در شبکههای اجتماعی، فعالیتهای خیریه و کنشگریاش—از جمله حمایت از حقوق LGBTQ و پیشگیری از HIV/AIDS—شناخته میشود.
نمایش بیشتر
