بیوگرافی
هری لیلیس "بینگ" کراسبی جونیور (۳ مهٔ ۱۹۰۳ – ۱۴ اکتبر ۱۹۷۷) خواننده، کمدین و بازیگر آمریکایی بود. او اولین ستارهٔ چندرسانهای بود و از سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۴ پیشتاز در فروش آثار ضبطشده، رتبهبندیهای رادیویی و درآمد گیشهٔ فیلمها بهشمار میرفت. آغاز کار او همزمان با نوآوریهای ضبط بود...
هری لیلیس "بینگ" کراسبی جونیور (۳ مهٔ ۱۹۰۳ – ۱۴ اکتبر ۱۹۷۷) خواننده، کمدین و بازیگر آمریکایی بود. او اولین ستارهٔ چندرسانهای بود و از سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۴ پیشتاز در فروش آثار ضبطشده، رتبهبندیهای رادیویی و درآمد گیشهٔ فیلمها بهشمار میرفت. آغاز کار او همزمان با نوآوریهای ضبط بود که به او امکان داد سبک خوانندگی صمیمیای پدید آورد که بر بسیاری از خوانندگان مرد بعدی تأثیر گذاشت، از جمله پری کومو، فرانک سیناترا، دیک هایمز و دین مارتین. مجلهٔ Yank گفت که او «کسی بود که بیشترین خدمت را برای روحیهٔ نیروهای نظامی در خارج از کشور» در طول جنگ جهانی دوم انجام دادهاست. در سال ۱۹۴۸، نظرسنجیهای آمریکایی او را «محبوبترین مرد زنده» اعلام کردند، جلوتر از جکی رابینسون و پاپ پیوس دوازدهم. همچنین در سال ۱۹۴۸، نشریهٔ Music Digest تخمین زد که ضبطهای او بیش از نیمی از ۸۰٬۰۰۰ ساعتِ هفتگیِ اختصاصیافته به موسیقی ضبطشدهٔ رادیویی را پر کردهاست.
کراسبی برای نقش پدر چارک اومالی در فیلم ۱۹۴۴ Going My Way جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برد و برای تکرار آن نقش در فیلم The Bells of St. Mary's مقابل اینگرید برگمن سال بعد نامزد شد، و نخستین از شش بازیگری شد که دو بار برای بازی در همان شخصیت نامزد شدهاند. در سال ۱۹۶۳، کراسبی نخستین دریافتکنندهٔ جایزهٔ جهانی دستاورد گرمی شد. او یکی از ۳۳ نفری است که سه ستاره در پیادهروی مشاهیر هالیوود دارد، در بخشهای فیلمهای سینمایی، رادیو و ضبط صوتی. او همچنین برای همکاریهای طولانیمدتش با دوست دیرینهاش باب هوپ شناخته میشد و در فیلمهای سری Road to... از ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۲ بازی میکرد.
کراسبی در توسعهٔ صنعت ضبط پس از جنگ تأثیر گذاشت. پس از دیدن نمایش یک دستگاه ضبط ریلبهریل با کیفیت پخش آلمانی که توسط جان تی. مولین به آمریکا آورده شده بود، پنجاه هزار دلار در شرکتی الکترونیکی کالیفرنیایی به نام Ampex سرمایهگذاری کرد تا نمونههایی از آن ساخته شود. سپس ABC را قانع کرد که به او اجازه دهد برنامههایش را رکورد کند. او نخستین اجراکنندهای شد که برنامههای رادیوییاش را پیشضبط میکرد و رکوردهای تجاریش را روی نوار مغناطیسی مستر میکرد. از طریق رسانهٔ ضبط، او برنامههای رادیوییاش را با همان ابزارها و مهارتهای کارگردانی—ویرایش، ضبط مجدد، تمرین، تغییر زمانبندی—که در تولید فیلم بهکار میرفت، میساخت، رویهای که به استاندارد صنعتی تبدیل شد. علاوه بر کارش با نوار صوتی اولیه، او به تأمین مالی توسعهٔ ویدئوتیپ کمک کرد، ایستگاههای تلویزیونی خرید، اسبهای مسابقهای پرورش داد و شریک مالکیت تیم بیسبال Pittsburgh Pirates بود.
نمایش بیشتر
