انیمه Chainsaw Man – The Movie: Reze Arc 2025

نیاز دارم یک ماکیما 🙏 کلاً شک دارم MAPPA روی کارکنانش چیزی دستشونه—چطور ممکنه این صحنه‌ها این‌قدر بی‌نقص انیمه شده باشن؟ و مطمئنم که وقتی می‌گم «همه» منظورم همه‌ست: ما هم اجازه می‌دیم رزه ما رو بازی بده و ازمون سوءاستفاده کنه. تصور کن وسط یک چیز داغ و هیجان‌انگیز هستی و همین که می‌خوای اوج بگیری، او زمزمه می‌کنه «بوم!» — من همون‌جا ذوب...

نیاز دارم یک ماکیما 🙏 کلاً شک دارم MAPPA روی کارکنانش چیزی دستشونه—چطور ممکنه این صحنه‌ها این‌قدر بی‌نقص انیمه شده باشن؟ و مطمئنم که وقتی می‌گم «همه» منظورم همه‌ست: ما هم اجازه می‌دیم رزه ما رو بازی بده و ازمون سوءاستفاده کنه. تصور کن وسط یک چیز داغ و هیجان‌انگیز هستی و همین که می‌خوای اوج بگیری، او زمزمه می‌کنه «بوم!» — من همون‌جا ذوب می‌شم. 😭😭😭 راستش، اصلاً انتظار نداشتم این فیلم یکی از بهترین سکانس‌های اکشن امسال رو داشته باشه. واقعاً باید بدونم این انیماتورها دارن چی کار می‌کنن؛ این صحنه‌ها چطور به این شکل جان گرفته‌اند؟ چند روز پیش حتی به Chainsaw Man توجه نداشتم، اما بعد از دیدن نقدهای خوبِ فیلم تصمیم گرفتم فصل اول رو یک‌جا ببینم تا برای فیلم آماده باشم. حالا به نظر می‌رسه که ممکنه این فیلم، بهترین فیلم اکشن سال برای من باشه. این فیلم واقعاً زیبا بود — نه فقط به خاطر صحنه‌های اکشن، که داستانی که از مانگا اقتباس شده هم خیلی قوی و جذابه. موسیقی رو هم نگم؛ «In The Pool» واقعاً منو گریه‌دار کرد. حتی فکر شنیدن اون آهنگ هم حس غم و اضطراب بهم می‌ده. چرا این آهنگ این‌قدر غم‌انگیز به گوش می‌آد؟ فقط به فکر شنیدنش سینه‌ام سنگین می‌شه؛ قبلاً همچین چیزی برام پیش نیومده بود. خلاصه داستان: دنچی، دانشجویی که پیش از این شکارچی شیطانِ ماهری برای مافیا بوده، مورد خیانت قرار می‌گیره و همه فکر می‌کنن مرده. خوش‌شانسِ او، تفکر سریعش و سگِ اره‌دستی‌اش باعث می‌شه با اربابش ترکیب بشه و موجودی قدرتمندتر برای شکار شیاطین به‌وجود بیاره — که خوش‌بختانه لازم هم می‌شه، چون دشمنان در کمین‌ان. اما تهدیدها آن‌طور که انتظار داره مستقیم نیستند؛ رِزه، که ظاهراً ساده‌لوح به‌نظر می‌رسه، از طریق طوفان و یک اتاقک تلفن وارد زندگی‌اش می‌شه و با وجود پیمانی که دنچی برای دوست داشتن ماکیما خورده، خیلی زود مجذوبِ رزه می‌شه. اما آیا او همون‌قدر که به‌نظر می‌رسه هست؟ در عمل، وقتی حریف‌ات به سبک یک نینجای انعطاف‌پذیر حرکت می‌کنه، اره‌هایی که از بازو و سرت بیرون میاد چقدر مفیدن؟ این سوال رو در طول این انیمیشن پر از اکشن جواب می‌گیرم؛ فیلم از همان اول با سرعت بالا شروع می‌کنه و بندرت نفس می‌کشه، در حالی که دنچی باید بین دوست و دشمن تمایز قائل بشه و هم‌زمان با هورمون‌هایش هم کلنجار بره. این بخش از سری مستقل و مجزا است، پس اگر پیشینه‌ی قبلی نداری، چیز زیادی رو از دست نمی‌دی؛ در عوض با موجودات رنگارنگ و خیال‌انگیزی روبه‌رو می‌شی که نیمرخ گیم‌مانندِ اغلب آثار این ژانر رو ندارن. فیلم ساختار مشخص و شروع و پایان معینی داره؛ گرچه زمان زیادی رو صرف پرداخت شخصیت‌ها یا توسعه‌ی اونها نمی‌کنه، اما هنوز یکی از پرجنب‌وجوش‌ترین داستان‌های عاشقانه‌ایه که احتمالاً دیدید. کوتاه بودن فیلم هم به نفعش بوده و عناصر ماجراجویانه رو بهتر حفظ کرده، چون ریتم از همون اول تندِ تنده و کند نمی‌شه. یه مرحله‌ی کمی ملایم در آغاز هست، اما زیاد طول نمی‌کشه چون این اسلشرِ پرجزئیات با شتاب دست به کارِ نابودی دستان شیطانی می‌شه.