سریال کره ای Guga-ui Seo

**بررسی** این سریال تأثیر احساسی بالایی دارد. بازیگران فوق‌العاده‌ای دارد و موسیقی آن نیز بسیار خوب است! داستانی که همیشه می‌توانیم تماشا کنیم. **I. داستان** در این سریال دو داستان وجود دارد: نخست، رقابت سیاسی و دوم، رابطه بین شخصیت‌های اصلی. داستان رقابت سیاسی به خوبی نوشته شده است. در هر قسمت همیشه محتوا جدیدی وجود داشت و از تکرار طرح‌های قبلی پرهیز کردند، در...

**بررسی** این سریال تأثیر احساسی بالایی دارد. بازیگران فوق‌العاده‌ای دارد و موسیقی آن نیز بسیار خوب است! داستانی که همیشه می‌توانیم تماشا کنیم. **I. داستان** در این سریال دو داستان وجود دارد: نخست، رقابت سیاسی و دوم، رابطه بین شخصیت‌های اصلی. داستان رقابت سیاسی به خوبی نوشته شده است. در هر قسمت همیشه محتوا جدیدی وجود داشت و از تکرار طرح‌های قبلی پرهیز کردند، در حالی که داستان کلی را حفظ کردند. رابطه بین کانگ چی چوئی (با بازی سئونگ گی لی) و یئو وول دام (با بازی سوزی بی) فراتر از کمال بود. من عاشق این بودم که آنها به صحنه‌های عاشقانه و بازی‌های عاشقانه نپرداختند، زیرا این کار می‌توانست کل سریال را خراب کند. آنها به دقت انتظار و تنش بین شخصیت‌ها را بنا کردند و به‌طور کامل از احساسات شدید حاضران در لحظه‌های درست استفاده کردند. قسمت پایانی (قسمت ۲۴) فراتر از کمال بود. در حین نوشتن این بررسی، هنوز هم تأثیر و وزن این قسمت را احساس می‌کنم. هر کسی به راحتی می‌تواند احساسات هر دو شخصیت را حس کند و دیالوگ‌ها واقعی و قابل باور بودند، چیزی که اکثر مردم در چنین موقعیتی می‌گویند. **II. بازیگری** همه بازیگران به خوبی شخصیت‌هایی که ایفا کردند را زنده کردند. جدیت، خشم، خنده و دیوانگی به خوبی در چهره‌های آنها منعکس بود. بازیگری فوق‌العاده! شخصیت‌های اصلی—سئونگ گی لی و سوزی بی—قلب‌های تماشاگران را تسخیر کردند و این باعث شد تا احساس کنند شخصیت‌هایشان را درک کرده و به آنها فکر کنند. نحوه‌ای که آنها به شخصیت‌هایشان جان بخشیدند طبیعی بود و ما انسانیت آنها را احساس کردیم. به سوزی اشاره ویژه‌ای می‌کنم، اگر اشتباه نکنم این فقط سومین نقش اصلی او در یک سریال تلویزیونی بود و نحوه ارائه دیالوگ‌هایش و نمایش شخصیتش در سطح یک بازیگر باتجربه بود. هرچند که در برخی صحنه‌ها کمی awkward یا شاید تحمیلی به نظر می‌رسید، اما هر دو به سرعت به حالت طبیعی خود بازگشتند. **III. موسیقی** بهترین موسیقی/OST. زمان‌بندی عالی، در مکان و صحنه‌های مناسب. آهنگ‌ها نیز به یاد ماندنی و راحت برای شنیدن بودند. آنها همچنین فراموش نکردند که موسیقی پس‌زمینه را یک یا دو ثانیه قبل از دیالوگ کم کنند، که در بسیاری از سریال‌های دیگر فراموش می‌شود. **IV. تولید** مشخص بود که بودجه خوبی برای این نمایش اختصاص داده شده است. بافت و رنگ‌های لباس‌ها و وسایل به‌طرز فوق‌العاده‌ای بر روی صفحه نمایش جلوه‌گری می‌کرد. این امر به جذب تماشاگران به دنیای "کتاب خانواده گو" کمک کرد. **V. نظر نهایی** به شدت توصیه می‌شود. ۲۰ از ۱۰ ستاره. در لیست تماشای دوباره بسیار بالا است. کار عالی! با این حال، مقدمه اصلاً تشویق‌کننده نبود و صحنه‌های عاشقانه سطحی و خیالی زیادی داشت. حتی پس از گذشت زمان، در این زمینه خیلی بهبود نیافت. رمانس در طول درام بسیار سنگین بود و صحنه‌های رویایی طولانی مدت، زمان طولانی را بدتر کرد. درام دارای یک شرور معمولی و کسل‌کننده بود که برای شما مزاحمت ایجاد کند. سوزی بی خیلی نرم بود برای نقشی که به او داده شده بود. مهم نیست چه کاری انجام دهد، او به اندازه کافی ترسناک یا سرسخت به نظر نمی‌رسید. بازی سونگ جون معمولاً بهتر از این است و نمی‌دانم چرا اینجا این‌قدر ضعیف عمل کرده است.