فیلم Battle for the Planet of the Apes 1973

نبرد برای سیاره میمون‌ها (1973) — بازبینی و جمع‌بندی این آخرین قسمت از مجموعه اصلی سیاره میمون‌ها فیلمی متناقض و در عین حال پر از احساس است. داستان درباره‌ی سیزر (رادی مک‌دووال) است که پس از سال‌ها تلاش می‌کوشد میان میمون‌ها و انسان‌ها صلح و همزیستی برقرار کند، اما با مخالفت گروهی از انسان‌های جهش‌یافته و نیز جاه‌طلبی‌های یک ژنرال گوریل به نام الدو مواجه می‌شود....

نبرد برای سیاره میمون‌ها (1973) — بازبینی و جمع‌بندی این آخرین قسمت از مجموعه اصلی سیاره میمون‌ها فیلمی متناقض و در عین حال پر از احساس است. داستان درباره‌ی سیزر (رادی مک‌دووال) است که پس از سال‌ها تلاش می‌کوشد میان میمون‌ها و انسان‌ها صلح و همزیستی برقرار کند، اما با مخالفت گروهی از انسان‌های جهش‌یافته و نیز جاه‌طلبی‌های یک ژنرال گوریل به نام الدو مواجه می‌شود. تضاد درونی و کشمکش‌های بیرونی فیلم را به نقطهٔ اوج می‌رساند؛ از سوی دیگر توطئه‌ای علیه جامعهٔ سیزر هم آغاز می‌شود و پای یک نبرد نظامی در میان می‌آید. از جهات فنی، موسیقی لئونارد روزنمن قابل توجه است و تصویربرداری در بسیاری لحظات چشم‌نواز است. از نظر صحنه‌آرایی و طراحی لباس جلوه‌هایی زیبا دیده می‌شود که ظاهر فیلم را کلاسیک‌تر نشان می‌دهد. در همین حال برخی صحنه‌ها و گریم‌ها ضعیف و ناپخته به نظر می‌رسند و کیفیت کلی گریم مورد انتقاد قرار گرفته است. بازیگران، به‌ویژه رادی مک‌دووال در نقش سیزر، قوی‌ترین نقطهٔ کارند، هرچند که در این مرحله از مجموعه بازی‌ها کمی خسته به نظر می‌رسد. نقش‌های فرعی از قبیل کولپ (رهبر جهش‌یافته‌ها) و الدو (ژنرال گوریل) نیز هر یک بار دراماتیک خاص خود را دارند، اما اجرای کلی بازی‌ها کمی ناهماهنگ است. فیلمنامه، اگرچه توسط زوج نویسنده‌ای که دو سال پیش فیلمنامهٔ «مرد امگا» را نوشته بودند آغاز شده، با بازنویسی پل دهن گفتگوهای فکری و برخی تغییرات در پایان غنی‌تر شده است — از جمله صحنهٔ مجسمهٔ سیزر که پایان‌بندی را معنی‌دارتر می‌کند. در عین حال، حملهٔ نظامیِ مستقیم در پردهٔ پایانی برای بعضی منتقدان نامنسجم جلوه کرده، هرچند از منظر تاریخی می‌توان مشابه چنین هجوم‌هایی را در جنگ‌ها یافت و محدودیت‌های توان رزمیِ جهش‌یافته‌ها به خاطر پیامدهای رادیواکتیو قابل توجیه است. نکتهٔ مثبت اصلی فیلم، بحث‌ها و نگاه‌های جامعه‌شناسانه‌اش است: تأملاتی دربارهٔ جنگ و صلح، برابری، فرقه‌گرایی، زیرساخت‌های حقوقی و فرهنگ‌های فرعی که همچنان جذاب و قابل تأمل‌اند. حضور شخصیت‌های زن در نقش‌های کمک‌رسان و پزشکی نیز به فیلم بُعد انسانی می‌بخشد. در مجموع، «نبرد برای سیاره میمون‌ها» اگرچه بودجه‌ای محدود داشت و از حیث دراماتیک و گریم گاهی ضعیف عمل می‌کند، اما با دیالوگ‌های قابل تأمل، تصویربرداری مناسب و بار عاطفیِ لحظاتی از فیلم، برای طرفداران مجموعه ارزش دیدن دارد. بهترین پیشنهاد این است که اگر فیلم اول را دوست داشتید، این قسمت را نیز ببینید؛ دست‌کم پایان‌بندی احساسی و برخی صحنه‌ها قابل توجه‌اند.