سریال Dexter

یکی از بزرگ‌ترین سریال‌های تلویزیونی تاریخ. برای رسیدن به این جایگاه باید اصالت داشته باشد؛ طوری نباشد که فکر کنی فیلمنامه‌ها توسط یک برنامهٔ کامپیوتری نوشته شده که بخش‌های «بهترین» آثار دیگر را کپی-پیست کرده یا صرفاً بازتکراری از چیزی است که قبلاً انجام شده و فقط آن‌قدر قدیمی است که مخاطب اصلی آن را ندیده باشد. این سریال با خلق یک شخصیت اصلی که...

یکی از بزرگ‌ترین سریال‌های تلویزیونی تاریخ. برای رسیدن به این جایگاه باید اصالت داشته باشد؛ طوری نباشد که فکر کنی فیلمنامه‌ها توسط یک برنامهٔ کامپیوتری نوشته شده که بخش‌های «بهترین» آثار دیگر را کپی-پیست کرده یا صرفاً بازتکراری از چیزی است که قبلاً انجام شده و فقط آن‌قدر قدیمی است که مخاطب اصلی آن را ندیده باشد. این سریال با خلق یک شخصیت اصلی که قاتل زنجیره‌ای است اما هم‌زمان باید قهرمان هم باشد، اصالت می‌یابد؛ وگرنه تبدیل به شخصیت شرور در یک سریالِ اسلشر می‌شد. به او «کُد» داده می‌شود که اجازه می‌دهد تنها آدم‌های واقعاً بد را بکشد. او بسیار باهوش است، اما چگونه اطلاعات لازم را به‌دست می‌آورد تا مطمئن شود هدفش واقعاً مقصر است و سزاوار مجازات است؟ برای همین، با اینکه می‌توانست پزشک برجسته‌ای شود، تصمیم می‌گیرد متخصص علوم پزشکی‌قانونی شود و برای پلیس کار کند؛ دسترسی به سوابق پلیس و مدارک پزشکی‌قانونی به او امکان می‌دهد در انتخاب قربانی بعدی اشتباه نکند. با فیلمنامه‌های عالی، بنیان یک سریال موفق شکل می‌گیرد. وقتی گروهی از بازیگران بسیار خوب هم نقش‌های برجسته‌ای اجرا می‌کنند، همه‌چیز سر جای خود می‌افتد. طرح‌های پیچیده و پیچ‌وخم‌های هر داستان توجه شما را مانند کتابی می‌ربایند که نمی‌توانی از خواندنش دست بکشی. همیشه خوب است که وقتی در اوج هستی دست بکشی؛ من از پایان دِکستر ناراحت شدم، اما حداقل سریال دچار مرگ تدریجی نشد و شخصیت‌های اصلی یکی‌یکی کنار نرفتند. اگر بحث‌ها را ببینید، تعداد زیادی آدم هستند که تمام فصل‌ها را پشت سر هم تماشا کرده‌اند. برای اینکه مردم به این کار ترغیب شوند، سریال باید استثنایی باشد — و دِکستر واقعاً چنین است. من و همسرم واقعاً این سریال را دوست داشتیم. اگر از آثار بسیار تیره، پرتعلیق و با شخصیت‌های خوب خوشتان می‌آید — حتی با حال‌وهوای نسبتا آرام و بی‌پیرایه‌ای در عین تاریکی و خشونت — حتماً ببینید. فقط یک هشدار: بعد از فصل پنج تماشای سریال را متوقف کنید. من فصل پنج را دوست داشتم اما بعد از آن ما با دیدن فصل‌های پایانی واقعاً ناامید شدیم؛ به نظرمان مسیر اشتباهی را رفت و سریال را برایمان خراب کرد. تا فصل پنج را ببینید و سپس پایان فصل‌های بعد را در یک بلاگ یا خلاصه‌ای بخوانید و از دیدن آن‌ها صرف‌نظر کنید. این کار خاطرهٔ خوب شما از سریال را حفظ می‌کند. به من اعتماد کنید، آن فصل‌های پایانی را تماشا نکنید. یکی از سریال‌های موردعلاقه‌ام در تمام ادوار، و شاید از بهترین‌هایی که در زمانی ساخته شده‌اند. بازی، نویسندگی و داستان‌ها همه بسیار خوب و منحصر به فردند. مشکل اصلی این است که انتظارات غیرواقعی‌ای که از فصل‌های اول شکل گرفت باعث می‌شود مردم فصل‌های بعد را بیش از حد انتقادی ببینند. به نظر من تنها فصل «بد» فصل هشتم بود که بخش زیادی از آن مربوط به نحوهٔ پایان دادن نویسندگان به داستان است (بدون نتیجه‌گیری واقعی). اگر هنوز دِکستر را ندیده‌اید، به شما حسادت می‌کنم — آرزو می‌کنم می‌شد ۱۵ سال به عقب برگردم و قسمت‌های اول را دوباره ببینم. نمی‌توانم این سریال را به اندازهٔ کافی توصیه کنم؛ دِکستر همان سریالی است که باعث شد من عاشق تلویزیون شوم.