فیلم Thor: The Dark World 2013

این فیلم یکی از آن دسته از آثار سینمایی است که بر اساس قهرمان‌های کلاسیک کارتونی ساخته شده و خوشبختانه با داستانی ضعیف و اجرا نامناسب مواجه نیست. این فیلم واقعاً بسیار لذت‌بخش بود و به مراتب بیشتر از فیلم اول ثور که به نظرم عمدتاً احمقانه بود، پسندیدم. داستان این فیلم نسبتاً قابل قبول بود و به نحوی با هم ارتباط داشت. باید به یاد...

این فیلم یکی از آن دسته از آثار سینمایی است که بر اساس قهرمان‌های کلاسیک کارتونی ساخته شده و خوشبختانه با داستانی ضعیف و اجرا نامناسب مواجه نیست. این فیلم واقعاً بسیار لذت‌بخش بود و به مراتب بیشتر از فیلم اول ثور که به نظرم عمدتاً احمقانه بود، پسندیدم. داستان این فیلم نسبتاً قابل قبول بود و به نحوی با هم ارتباط داشت. باید به یاد داشته باشید که این یک قهرمان کتاب کمیک است و داستان آن نیز در این سطح قرار دارد. جلوه‌های ویژه و مناظر نیز بسیار زیبا بودند. نمای آسگارد واقعاً شگفت‌انگیز و نفس‌گیر بود. آنتونی هاپکینز در نقش اودین فوق‌العاده بود و تام هیدلستون نیز در نقش خود خوب عمل کرد، هرچند که باید بگویم واقعاً از نقش او خوشم نمی‌آید، اما او باید یکی از شخصیت‌های منفی باشد. کریس همسورث هم در نقش خود قابل قبول بود، اما می‌توانم بگویم او در زمینه بازیگری ضعیف‌ترین بود. فیلم پر از شوخی‌های آزادانه بود و خوشبختانه بیشتر آنها چندان بد نبودند. اگرچه کمی احمقانه بود، باید بگویم که وقتی ثور به طور مؤدبانه میولنیر را روی چوب لباسی در آپارتمان با دارسی و دکتر سلویگ آویزان کرد، واقعاً خندیدم. به‌طور کلی، از این فیلم بسیار لذت بردم. این فیلم هم‌چنان با داستانی پیش‌بینی‌پذیر و بدون توسعه عمیق و عدم حس شوخی، پر شده است. جلوه‌های ویژه نیز، دوباره، خوب بودند، اما احساسی که از شمشیرها، تبرها، زره‌ها و کلاه‌خودها به دست می‌آید، از جنس پلاستیک ارزان است. وقتی امشب ثور: دنیای تاریک را تماشا کردم، این احساس به من دست داد که شاید هالیوود بالاخره به راه درست رسیده است. در تئوری، دنباله‌ای باید همیشه از قسمت قبلی بهتر باشد، اگرچه همان‌طور که می‌دانیم، بسیاری تلاش کرده و با شکست مواجه شده‌اند. اما به نظر می‌رسد یک روند جدید سرانجام در حال شکل‌گیری است. ثور: دنیای تاریک… از ثور بهتر است. من از فیلم ثور، که توسط کنت برانا کارگردانی شده بود، بسیار لذت بردم و واقعاً انتظار دنباله آن را داشتم و از تماشای آن ناامید نشدم. ثور ۲ تحت کارگردانی آلن تیلور بود، که معمولاً در کتاب من تغییر کارگردان به معنای بروز مشکلات است، اما باید کلاهم را به او بردارم. چیزی که به نظرم admirable است این است که او توانست لحن فیلم اول را به طور کامل حفظ کند و حتی به نوعی آن را بهبود بخشد. او دوگانگی را به نمایش گذاشت که معمولاً در هیچ فیلمی به طور موفقیت‌آمیز عمل نمی‌کند، اما در اینجا به‌طور کامل جواب داد: تیلور ثور ۲ را به‌طرز قابل توجهی تاریک‌تر اما در عین حال با حس شوخی بیشتر ساخته است. بازیگران تمام نقش‌های خود را به خوبی ایفا کردند. واضح است که کریس همسورث واقعاً به شخصیت خود مسلط شده است. این مرد به‌راستی ثور است. تام هیدلستون در نقش لوکی نیز به طرز شگفت‌انگیزی عمل کرد و همه تردیدها و خودخواهی‌های یک مرد که تقریباً نمی‌تواند بار خود را تحمل کند، را به خوبی به تصویر کشید. جلوه‌های ویژه نیز به خوبی مورد انتظار بودند. من چیزی برای گفتن در این مورد ندارم، جز اینکه همه چیز بسیار چشم‌نواز بود و آنگارد حتی زیباتر از قبل به نظر می‌رسید. هنوز هم نتوانستم به‌طور کامل توضیح دهم که چرا T:TDW از فیلم اول بهتر است. واقعاً بیشتر یک حس است. هرچقدر که بار اول سرگرم‌کننده بود، اکنون حتی بیشتر سرگرم‌کننده بود. این فیلم بیشتر پر از اکشن، هیجان‌انگیزتر و تاریک‌تر بود و به‌طور کلی آدرنالین بیشتری داشت. تنها نکته‌ای که در این فیلم ضعیف‌تر بود، شخصیت جین فاستر بود. شخصیت او کمتر جالب بود و نوعی بی‌احساسی داشت. بیشتر اوقات، ناتالی پورتمن نتوانست صحنه‌هایش را به‌خوبی اجرا کند که این از یک بازیگر خوب عجیب است. با این حال، این تقریباً تنها انتقاد من بود. سایر عناصر فیلم بسیار قوی بودند، داستان خوب بود و pacing به‌طور کامل رعایت شده بود. این دو ساعت به سرعت گذشتند. ثور: دنیای تاریک فوق‌العاده سرگرم‌کننده است و یک فیلم الزامی برای هر طرفدار مارول می‌باشد. در واقع – با ریسک به‌غضب آوردن خدایان مارول – ممکن است این فیلم رقابت سختی برای ایکس‌من باشد.