فیلم Red Notice 2021

می‌دانم که این فیلم قرار نبوده شاهکار سینمایی باشد، اما از نظر داستان، بازی‌ها و کلیت کار به‌شدت ساده و ابتدایی به‌نظر می‌رسد. فیلمی درباره‌ی سرقت آثار هنری؟ با حضور گل گدوت؟ که قبول است. به‌علاوه دواین جانسون و رایان رینولدز — همه‌چیز نوید یک فیلم سرگرم‌کننده را می‌داد. اما به‌نوعی این وعده‌ها برآورده نمی‌شوند. داستان از این قرار است که دواین جانسون نقش مأمور اف‌بی‌آی جان...

می‌دانم که این فیلم قرار نبوده شاهکار سینمایی باشد، اما از نظر داستان، بازی‌ها و کلیت کار به‌شدت ساده و ابتدایی به‌نظر می‌رسد. فیلمی درباره‌ی سرقت آثار هنری؟ با حضور گل گدوت؟ که قبول است. به‌علاوه دواین جانسون و رایان رینولدز — همه‌چیز نوید یک فیلم سرگرم‌کننده را می‌داد. اما به‌نوعی این وعده‌ها برآورده نمی‌شوند. داستان از این قرار است که دواین جانسون نقش مأمور اف‌بی‌آی جان هارتلی را بازی می‌کند که در تعقیب نولان بوت (رینولدز)، دومین سارق آثار هنری تحت تعقیب جهان، است. نفر اول کیست؟ زن در نقش «بیشاپ» (گل گدوت)، جنایتکاری مرموز که همیشه یک قدم از بوت جلوتر است و در پی گردآوردن سه تخم جواهردار گران‌بهاست که مارک آنتونی به کلئوپاترا هدیه داده بود. فیلم با یک تعقیب و گریز پرسرعت و پارکور باز می‌شود و هارتلی به بوت پیشنهاد می‌دهد که برای حذف‌ شدن از فهرست رد نوتیس اینترپل و ارتقا به رتبه اول، کمک کند تا بیشاپ دستگیر شود. از آن پس بازی آغاز می‌شود. این فیلم تلفیقی است از هیجان سرقت آثار هنری، جست‌وجوهای گنج‌مانند به سبک ایندیانا جونز و صحنه‌های اکشن سریع و پرشتاب که همگی با دُزی فراوان از طنز همراه شده‌اند. اما طنزِ فیلم اغلب کلیشه‌ای و تکراری‌ست. شوخی‌ها و سبک یکسانِ کمدی بعد از مدتی خسته‌کننده می‌شوند و روایت نیز به‌تدریج یکنواخت می‌شود. رایان رینولدز نقش چندان جدید یا پیچیده‌ای ندارد و برای بسیاری بیش از حد به‌صورت «خودِ رینولدز» بازی می‌کند؛ بازی‌ای که هدفش بیشتر ایجاد رلیف کمدی است تا عمق در شخصیت. در مقابل، دواین جانسون تا حد زیادی این کمبود را جبران می‌کند. گل گدوت هم در این فیلم برای برخی جذاب ظاهر می‌شود. در مجموع بازی‌ها قابل قبول‌اند، اما تنوع و نوآوری زیادی در اجرا دیده نمی‌شود. قصه گاهی لبه‌ی مضحک را لمس می‌کند و پیچش‌های داستانی‌اش معمولاً قابل حدس‌اند، اما همین روایت نه‌چندان جدی برای گره‌زدن صحنه‌های اکشن و شوخی‌ها کافی است؛ اگر فیلم را صرفاً برای سرگرمی ببینید، پاسخ می‌دهد. برای مثال، تماشای فیلم می‌تواند دو ساعت سرگرم‌کننده و بی‌دغدغه با اعضای خانواده باشد. از سوی دیگر، برخی منتقدان فیلم را ماجراجویی جاسوسی معمولی با زمان اجرایی بادکرده و کشدار می‌دانند که بعد از شروع جذاب، به‌خاطر تکرار شوخی‌ها و فرمول‌بندیِ ثابت، جذابیتش را از دست می‌دهد. پایان‌بندی و پیچش‌های آخر برای بیننده‌ای که کمی دقیق‌تر است، قابل پیش‌بینی‌ به‌نظر می‌رسند. در مجموع برای برخی این فیلم پایین‌تر از حد متوسط سینماست (یک نظر امتیازی 45٪ و قضاوت «ضعیف» را ثبت کرده است). با همه‌ی این‌ها، عده‌ای فیلم را لذت‌بخش می‌دانند: مجموعه‌ی ستاره‌ها، لوکیشن‌های زیبا و جلوه‌های چشم‌نواز تا حد زیادی سرگرم‌کننده‌اند. اگر فیلم را جدی نگیرید و صرفاً برای یک ماجراجویی بزرگ و گاهِ بامزه سراغش بروید، قابل‌ تماشا و لذت‌بخش است. برخی بازی‌ها و دیالوگ‌ها گاهی تا حدی کلیشه‌ای یا «شیرین» می‌شوند، اما به‌طور کلی فیلم هدفش را که سرگرم‌کردن است، محقق می‌کند و برای تماشاگرانی که دنبال یک اکشن کم‌تعهد و شاد هستند، انتخاب مناسبی است.